أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ، عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ لِكُلِّ صَلاَةٍ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْفَتْحِ صَلَّى الصَّلَوَاتِ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ فَعَلْتَ شَيْئًا لَمْ تَكُنْ تَفْعَلُهُ . قَالَ " عَمْدًا فَعَلْتُهُ يَا عُمَرُ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид хабар берди, у деди: бизга Яҳё Суфёндан ривоят қилди, у деди: бизга Алқама ибн Марсад Ибн Бурайдаъдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар намоз учун таҳорат қилардилар. Фатҳ (Макка фатҳи) куни бўлганда, намозларни бир таҳорат билан ўқидилар. Шунда Умар унга: «Сиз илгари қилмайдиган бир ишни қилдингиз,» деди. У: «Буни қасддан қилдим, эй Умар,» дедилар.»