Сунани Насоий — 145-ҳадис

Таҳорат китоби · Буюрилганидек таҳорат қилган кишининг савоби

145-ҳадисСунани Насоий · Таҳорат китоби

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ، قَالَ سَمِعْتُ حُمْرَانَ بْنَ أَبَانَ، أَخْبَرَ أَبَا بُرْدَةَ، فِي الْمَسْجِدِ أَنَّهُ سَمِعَ عُثْمَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ مَنْ أَتَمَّ الْوُضُوءَ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَالصَّلَوَاتُ الْخَمْسُ كَفَّارَاتٌ لِمَا بَيْنَهُنَّ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Абдулаъло хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у Шуъбадан, у Жомеъ ибн Шаддоддан (ривоят қилди), у деди: мен Ҳумрон ибн Абонни эшитдим, у масжидда Абу Бурдага хабар бердики, у Усмонни эшитган, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилиб айтар эди: «Ким Аллаҳ азза ва жалла буюрганидек таҳоратни мукаммал қилса, беш вақт намоз улар орасидаги (гуноҳлар)га каффорат бўлади,» дедилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 2247-ҳадисРўза китоби

Ким Аллаҳ, азза ва жалла, йўлида бир кун рўза тутса, Аллаҳ унинг юзини жаҳаннамдан етмиш йиллик (масофа) узоқлаштиради,

Саҳиҳи Муслим, 2758-ҳадисРўза китоби

Ким рамазонни рўза тутса, кейин унинг ортидан шавволдан олти (кун) (рўза) тутса, даҳр рўзаси мисли(дек) бўлади

Сунани Насоий, 73-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир маккук (идиш) билан таҳорат қилар ва беш маккук билан ғусл қилар эдилар.

Сунани Термизий, 759-ҳадисРўза китоби

Ким Рамазон (рўзасини) тутиб, сўнг унинг ортидан Шавволдан олти (кун) рўза тутса, бу бутун даҳр (умрбод) рўзаси (кабидир), Бу рўза Рамазонга уланади, Агар Шавволдан олти кунни тарқоқ (ажрим-ажрим) тутса, бу…

Сунани Насоий, 3163-ҳадисЖиҳод китоби

Беш (нарса) борки, ким улардан бирортасида вафот этса, у шаҳиддир: Аллаҳ йўлида ўлдирилган шаҳиддир, Аллаҳ йўлида ғарқ бўлган шаҳиддир, Аллаҳ йўлида қорин (касаллиги)дан ўлган шаҳиддир, Аллаҳ йўлида вабодан…

Саҳиҳи Муслим, 737-ҳадисҲайз китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир мудд (сув) билан вузу қилар ва бир сўадан беш мудд(гача) (сув) билан ғусл қилар эди.