أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ عَمْرَةَ، حَدَّثَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْهَا أَنَّ يَهُودِيَّةً أَتَتْهَا فَقَالَتْ أَجَارَكِ اللَّهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ قَالَتْ عَائِشَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ النَّاسَ لَيُعَذَّبُونَ فِي الْقُبُورِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَائِذًا بِاللَّهِ . قَالَتْ عَائِشَةُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ مَخْرَجًا فَخَسَفَتِ الشَّمْسُ فَخَرَجْنَا إِلَى الْحُجْرَةِ فَاجْتَمَعَ إِلَيْنَا نِسَاءٌ وَأَقْبَلَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَذَلِكَ ضَحْوَةً فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلاً ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلاً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَامَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ دُونَ رُكُوعِهِ ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ قَامَ الثَّانِيَةَ فَصَنَعَ مِثْلَ ذَلِكَ إِلاَّ أَنَّ رُكُوعَهُ وَقِيَامَهُ دُونَ الرَّكْعَةِ الأُولَى ثُمَّ سَجَدَ وَتَجَلَّتِ الشَّمْسُ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ فِيمَا يَقُولُ " إِنَّ النَّاسَ يُفْتَنُونَ فِي قُبُورِهِمْ كَفِتْنَةِ الدَّجَّالِ " . قَالَتْ عَائِشَةُ كُنَّا نَسْمَعُهُ بَعْدَ ذَلِكَ يَتَعَوَّذُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар берди, у Ибн Ваҳбдан, у Амр ибн ал-Ҳорисдан, у Яҳё ибн Саиддан (ривоят қилдики), Амра унга ҳадис айтди: Оиша (розияллаҳу анҳо) унга айтдики, бир яҳудий аёл унинг олдига келди ва: «Аллаҳ сени қабр азобидан асрасин,» деди. Оиша айтди: «Эй Расулуллаҳ, одамлар қабрларда азобланадиларми?» Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аллаҳдан паноҳ тилаб,» дедилар. Оиша айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир жойга чиққан эдилар, шунда қуёш тутилди. Биз ҳужрага чиқдик, олдимизга аёллар тўпланди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга юзландилар, бу чошгоҳ пайти эди. У узоқ қиёмда турдилар, сўнг узоқ руку қилдилар, сўнг бошларини кўтариб, биринчи қиёмдан камроқ турдилар, сўнг биринчи рукудан камроқ руку қилдилар, сўнг сажда қилдилар. Сўнг иккинчи (ракаатга) туриб, худди шундай қилдилар, фақат рукулари ва қиёмлари биринчи ракаатдан камроқ эди, сўнг сажда қилдилар ва қуёш очилди. Намоздан чиққач, минбарга ўтириб, гаплари орасида шуни айтдилар: «Албатта одамлар қабрларида Дажжол фитнасига ўхшаш фитнага учратиладилар.» Оиша айтди: Шундан кейин биз унинг қабр азобидан паноҳ тилаб (дуо қилаётганини) эшитардик.