أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ خَسَفَتِ الشَّمْسُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالنَّاسِ فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ وَهُو دُونَ الرُّكُوعِ الأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ فَسَجَدَ ثُمَّ فَعَلَ ذَلِكَ فِي الرَّكْعَةِ الأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ انْصَرَفَ وَقَدْ تَجَلَّتِ الشَّمْسُ فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لاَ يَخْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلاَ لِحَيَاتِهِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَادْعُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَكَبِّرُوا وَتَصَدَّقُوا " . ثُمَّ قَالَ " يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ مَا مِنْ أَحَدٍ أَغْيَرُ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَزْنِيَ عَبْدُهُ أَوْ تَزْنِيَ أَمَتُهُ يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ وَاللَّهِ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلاً وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا " .
Бизга Қутайба, Моликдан хабар берди, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида қуёш тутилди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) одамларга намоз ўқиб бердилар: у туриб, қиёмни узун қилдилар, сўнг руку қилиб, рукуни узун қилдилар, сўнг туриб, қиёмни узун қилдилар, у биринчи қиёмдан калтароқ эди, сўнг руку қилиб, рукуни узун қилдилар, у биринчи рукудан калтароқ эди, сўнг (бошларини) кўтариб, сажда қилдилар. Сўнг иккинчи ракатда ҳам худди шундай қилдилар. Сўнг қуёш очилган ҳолида (намоздан) қайтдилар ва одамларга хутба қилдилар, Аллаҳга ҳамд айтиб, Унга сано айтдилар, сўнг дедилар: «Албатта қуёш ва ой Аллаҳнинг оятларидан (белгиларидан) иккитасидир. Улар бировнинг ўлими ёки тириклиги учун тутилмайди. Бас, буни кўрсангиз, Аллаҳ азза ва жаллага дуо қилинглар, такбир айтинглар ва садақа беринглар,» дедилар. Сўнг дедилар: «Эй Муҳаммад уммати! Ўз бандаси ёки чўриси зино қилишидан Аллаҳ азза ва жалладан кўра ғайратлироқ (рашк қилувчироқ) ҳеч ким йўқ. Эй Муҳаммад уммати! Аллаҳга қасамки, агар мен билган нарсани билсангиз эди, оз кулар, кўп йиғлар эдингиз,» дедилар.