أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، صَاحِبُ الدَّسْتَوَائِيِّ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْحَرِّ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأَصْحَابِهِ فَأَطَالَ الْقِيَامَ حَتَّى جَعَلُوا يَخِرُّونَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَصَنَعَ نَحْوًا مِنْ ذَلِكَ وَجَعَلَ يَتَقَدَّمُ ثُمَّ جَعَلَ يَتَأَخَّرُ فَكَانَتْ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ كَانُوا يَقُولُونَ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لاَ يَخْسِفَانِ إِلاَّ لِمَوْتِ عَظِيمٍ مِنْ عُظَمَائِهِمْ وَإِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ يُرِيكُمُوهُمَا فَإِذَا انْخَسَفَتْ فَصَلُّوا حَتَّى تَنْجَلِيَ .
Бизга Абу Довуд хабар берди, у деди: бизга Абу Али ал-Ҳанафий ривоят қилди, у деди: бизга Даставоий эгаси Ҳишом ривоят қилди, у Абуз-Зубайрдан, у Жобир ибн Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонларида ниҳоятда иссиқ бир кунда қуёш тутилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобалари билан намоз ўқидилар ва қиёмни шу қадар узайтирдиларки, (одамлар) йиқила бошладилар. Сўнг руку қилиб узайтирдилар, сўнг (бошларини) кўтариб узайтирдилар, сўнг руку қилиб узайтирдилар, сўнг (бошларини) кўтариб узайтирдилар, сўнг икки сажда қилдилар. Сўнг туриб, худди шунга ўхшаш қилдилар, олдинга юра бошладилар, сўнг орқага чекина бошладилар. Шундай қилиб у тўрт руку ва тўрт сажда бўлди. Улар: «Қуёш ва ой фақат улуғларининг бирон буюгининг ўлими сабабли тутилади,» дердилар. Ҳолбуки улар иккаласи Аллаҳнинг оятларидан икки оятдир, У сизларга уларни кўрсатади. Бас, қачон тутилса, очилгунча намоз ўқинглар.