أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ نَمِرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ الزُّهْرِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ صَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ فِي أَرْبَعِ سَجَدَاتٍ وَجَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ كُلَّمَا رَفَعَ رَأْسَهُ قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга ал-Валиду хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ибн Намир ривоят қилдики, у Зуҳрийдан эшитган, у Урвадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилдики, У тўрт сажда ичида тўрт рукуъ билан намоз ўқидилар ва унда қироатни жаҳрий (овоз чиқариб) қилдилар. Ҳар сафар бошларини кўтарганларида: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ, Раббано ва лакал-ҳамд (Аллаҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитди, эй Раббимиз, ҳамд Сенга хосдир),» дедилар.