حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، وَأَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ وَعَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ قَالُوا حَدَّثَنَا هِشَامٌ الدَّسْتَوَائِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ كَعْبٍ الأَسْلَمِيُّ، قَالَ كُنْتُ أَبِيتُ عِنْدَ بَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأُعْطِيهِ وَضُوءَهُ فَأَسْمَعُهُ الْهَوِيَّ مِنَ اللَّيْلِ يَقُولُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . وَأَسْمَعُهُ الْهَوِيَّ مِنَ اللَّيْلِ يَقُولُ " الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга ан-Назр ибн Шумайл, Ваҳб ибн Жарир, Абу Омир ал-Ақадий ва Абдус-Самад ибн Абдул-Ворис хабар бериб, улар дедилар: бизга Ҳишом ад-Даставоий ривоят қилди, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Абу Саламадан (ривоят қилдики), менга Рабия ибн Каъб ал-Асламий ривоят қилди, у деди: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг эшиги олдида тунар ва унга таҳорат сувини берар эдим. Мен у кишини туннинг узоқ қисмида: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ (Аллаҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитади),» деяётганини эшитар эдим. Ва у кишини туннинг узоқ қисмида: «Ал-ҳамду лиллаҳи Раббил-ааламийн,» деяётганини эшитар эдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.