أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ فَكَبَّرَ وَكَبَّرُوا ثُمَّ رَكَعَ وَرَكَعَ أُنَاسٌ مِنْهُمْ ثُمَّ سَجَدَ وَسَجَدُوا ثُمَّ قَامَ إِلَى الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ فَتَأَخَّرَ الَّذِينَ سَجَدُوا مَعَهُ وَحَرَسُوا إِخْوَانَهُمْ وَأَتَتِ الطَّائِفَةُ الأُخْرَى فَرَكَعُوا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَسَجَدُوا وَالنَّاسُ كُلُّهُمْ فِي صَلاَةٍ يُكَبِّرُونَ وَلَكِنْ يَحْرُسُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا .
Менга Амр ибн Усмон ибн Саид ибн Касир хабар берди, Муҳаммаддан, у аз-Зубайдийдан, у аз-Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утбадан (ривоят қилдики), Абдуллаҳ ибн Аббос деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) турди ва одамлар ҳам у билан туришди. У такбир айтди, улар ҳам такбир айтишди. Сўнг у руку қилди, улардан бир неча киши ҳам руку қилди. Сўнг у сажда қилди ва улар ҳам сажда қилишди. Сўнг у иккинчи ракаатга турди, у билан бирга сажда қилганлар орқага чекиндилар ва биродарларини қўриқлашди, бошқа гуруҳ келди ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан руку ҳамда сажда қилдилар. Одамларнинг барчаси намозда бўлиб, такбир айтар эдилар, лекин бир-бирларини қўриқлар эдилар.»