أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ فَضَالَةَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، ح وَأَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، وَذَكَرَ، آخَرَ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَسْوَدِ، أَنَّهُ سَمِعَ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، يُحَدِّثُ عَنْ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ، أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا هُرَيْرَةَ هَلْ صَلَّيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الْخَوْفِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ نَعَمْ . قَالَ مَتَى قَالَ عَامَ غَزْوَةِ نَجْدٍ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِصَلاَةِ الْعَصْرِ وَقَامَتْ مَعَهُ طَائِفَةٌ وَطَائِفَةٌ أُخْرَى مُقَابِلَ الْعَدُوِّ وَظُهُورُهُمْ إِلَى الْقِبْلَةِ فَكَبَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرُوا جَمِيعًا الَّذِينَ مَعَهُ وَالَّذِينَ يُقَابِلُونَ الْعَدُوَّ ثُمَّ رَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكْعَةً وَاحِدَةً وَرَكَعَتْ مَعَهُ الطَّائِفَةُ الَّتِي تَلِيهِ ثُمَّ سَجَدَ وَسَجَدَتِ الطَّائِفَةُ الَّتِي تَلِيهِ وَالآخَرُونَ قِيَامٌ مُقَابِلَ الْعَدُوِّ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَامَتِ الطَّائِفَةُ الَّتِي مَعَهُ فَذَهَبُوا إِلَى الْعَدُوِّ فَقَابَلُوهُمْ وَأَقْبَلَتِ الطَّائِفَةُ الَّتِي كَانَتْ مُقَابِلَ الْعَدُوِّ فَرَكَعُوا وَسَجَدُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ كَمَا هُوَ ثُمَّ قَامُوا فَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكْعَةً أُخْرَى وَرَكَعُوا مَعَهُ وَسَجَدَ وَسَجَدُوا مَعَهُ ثُمَّ أَقْبَلَتِ الطَّائِفَةُ الَّتِي كَانَتْ مُقَابِلَ الْعَدُوِّ فَرَكَعُوا وَسَجَدُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَاعِدٌ وَمَنْ مَعَهُ ثُمَّ كَانَ السَّلاَمُ فَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَلَّمُوا جَمِيعًا فَكَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَانِ وَلِكُلِّ رَجُلٍ مِنَ الطَّائِفَتَيْنِ رَكْعَتَانِ رَكْعَتَانِ .
Менга Убайдуллаҳ ибн Фазола ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Язид ал-Муқрий хабар берди; ва бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Язид хабар берди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у деди: бизга Ҳайва ва бошқа бири ривоят қилди, икковлари деди: бизга Абул-Асвад ривоят қилди, у Урва ибн аз-Зубайрнинг Марвон ибн ал-Ҳакамдан ривоят қилиб ҳикоя қилганини эшитди: у Абу Ҳурайрадан: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан хавф намозини ўқиганмисан?» деб сўради. Абу Ҳурайра: «Ҳа,» деди. У: «Қачон?» деди. У деди: «Нажд ғазоти йилида. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аср намозига турди, бир гуруҳ у билан турди, бошқа бир гуруҳ эса орқалари қиблага қаратилган ҳолда душманга рўбарў турди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) такбир айтди ва у билан бирга бўлганлар ҳамда душманга рўбарў турганлар — ҳаммалари такбир айтишди. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир марта руку қилди ва унинг ёнидаги гуруҳ ҳам у билан руку қилди, сўнг у сажда қилди ва унинг ёнидаги гуруҳ ҳам сажда қилди, бошқалар эса душманга рўбарў тик турарди. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) турди ва у билан бўлган гуруҳ ҳам туриб душман томон бориб уларга рўбарў бўлдилар, душманга рўбарў турган гуруҳ эса келди ва руку ҳамда сажда қилдилар, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса ўз ҳолича тик турарди. Сўнг улар туришди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бошқа бир ракаат руку қилди, улар ҳам у билан руку қилдилар, у сажда қилди ва улар ҳам у билан сажда қилдилар. Сўнг душманга рўбарў турган гуруҳ келди ва руку ҳамда сажда қилдилар, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва у билан бўлганлар эса ўтирган эдилар. Сўнг салом бўлди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) салом берди ва улар ҳаммалари салом беришди. Шундай қилиб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) учун икки ракаат, икки гуруҳдан ҳар бир киши учун эса икки ракаатдан бўлди.»