حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، وَابْنُ، لَهِيعَةَ قَالاَ أَخْبَرَنَا أَبُو الأَسْوَدِ، أَنَّهُ سَمِعَ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، يُحَدِّثُ عَنْ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ، أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا هُرَيْرَةَ هَلْ صَلَّيْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الْخَوْفِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ نَعَمْ . قَالَ مَرْوَانُ مَتَى فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ عَامَ غَزْوَةِ نَجْدٍ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى صَلاَةِ الْعَصْرِ فَقَامَتْ مَعَهُ طَائِفَةٌ وَطَائِفَةٌ أُخْرَى مُقَابِلَ الْعَدُوِّ ظُهُورُهُمْ إِلَى الْقِبْلَةِ فَكَبَّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرُوا جَمِيعًا الَّذِينَ مَعَهُ وَالَّذِينَ مُقَابِلِي الْعَدُوِّ ثُمَّ رَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكْعَةً وَاحِدَةً وَرَكَعَتِ الطَّائِفَةُ الَّتِي مَعَهُ ثُمَّ سَجَدَ فَسَجَدَتِ الطَّائِفَةُ الَّتِي تَلِيهِ وَالآخَرُونَ قِيَامٌ مُقَابِلِي الْعَدُوِّ ثُمَّ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَامَتِ الطَّائِفَةُ الَّتِي مَعَهُ فَذَهَبُوا إِلَى الْعَدُوِّ فَقَابَلُوهُمْ وَأَقْبَلَتِ الطَّائِفَةُ الَّتِي كَانَتْ مُقَابِلِي الْعَدُوِّ فَرَكَعُوا وَسَجَدُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ كَمَا هُوَ ثُمَّ قَامُوا فَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكْعَةً أُخْرَى وَرَكَعُوا مَعَهُ وَسَجَدَ وَسَجَدُوا مَعَهُ ثُمَّ أَقْبَلَتِ الطَّائِفَةُ الَّتِي كَانَتْ مُقَابِلِي الْعَدُوِّ فَرَكَعُوا وَسَجَدُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَاعِدٌ وَمَنْ مَعَهُ ثُمَّ كَانَ السَّلاَمُ فَسَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَلَّمُوا جَمِيعًا فَكَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكْعَتَانِ وَلِكُلِّ رَجُلٍ مِنَ الطَّائِفَتَيْنِ رَكْعَةٌ رَكْعَةٌ .
Бизга Ҳасан ибн Алий ривоят қилди, бизга Абу Абдурраҳмон ал-Муқри ривоят қилди, бизга Ҳайва ва Ибн Лаҳиъа ривоят қилиб айтдиларки: Бизга Абул Асвад хабар бердики, у Урва ибн Зубайрнинг Марвон ибн Ҳакамдан ривоят қилаётганини эшитди: Марвон Абу Ҳурайрадан сўради: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга хавф намозини ўқиганмисан?» Абу Ҳурайра: «Ҳа», деди. Марвон: «Қачон?», деди. Абу Ҳурайра деди: «Нажд ғазоти йилида. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аср намозига турдилар, бир гуруҳ у киши билан бирга турди, бошқа бир гуруҳ эса душманга қарама-қарши, орқалари қиблага қараган ҳолда турди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам такбир айтдилар, у киши билан биргалар ҳам, душманга қарама-қарши турганлар ҳам ҳаммаси такбир айтишди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир марта руку қилдилар, у киши билан бирга бўлган гуруҳ ҳам руку қилди. Сўнг сажда қилдилар, у кишига яқин турган гуруҳ ҳам сажда қилди, бошқалар эса душманга қарама-қарши тик туришарди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам турдилар, у киши билан бирга бўлган гуруҳ ҳам турди ва душман томон бориб унга қарама-қарши туришди. Душманга қарама-қарши турган гуруҳ эса келиб руку ва сажда қилди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эса аввалгидек тик турардилар. Сўнг улар туришди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам яна бир ракъат руку қилдилар, улар ҳам у киши билан бирга руку қилишди, у киши сажда қилдилар, улар ҳам бирга сажда қилишди. Сўнг душманга қарама-қарши турган гуруҳ келиб руку ва сажда қилди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ва у киши билан биргалар эса ўтирган ҳолатда эдилар. Сўнг салом вақти бўлди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам салом бердилар, ҳаммалари ҳам салом беришди. Шундай қилиб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам учун икки ракъат бўлди, икки гуруҳдан ҳар бир киши учун эса биттадан ракъат бўлди».