أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، أَنَّهُ سَمِعَ زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ، يُحَدِّثُ قَالَ أَتَيْتُ رَجُلاً يُدْعَى صَفْوَانَ بْنَ عَسَّالٍ فَقَعَدْتُ عَلَى بَابِهِ فَخَرَجَ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قُلْتُ أَطْلُبُ الْعِلْمَ . قَالَ إِنَّ الْمَلاَئِكَةَ تَضَعُ أَجْنِحَتَهَا لِطَالِبِ الْعِلْمِ رِضًا بِمَا يَطْلُبُ . فَقَالَ عَنْ أَىِّ شَىْءٍ تَسْأَلُ قُلْتُ عَنِ الْخُفَّيْنِ . قَالَ كُنَّا إِذَا كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ أَمَرَنَا أَنْ لاَ نَنْزِعَهُ ثَلاَثًا إِلاَّ مِنْ جَنَابَةٍ وَلَكِنْ مِنْ غَائِطٍ وَبَوْلٍ وَنَوْمٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулаъло хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, бизга Шуъба, Осимдан ривоят қилдики, у Зирр ибн Ҳубайшни ривоят қилаётганини эшитди, у деди: мен Сафвон ибн Ассол деб чақириладиган бир кишининг олдига келдим ва унинг эшиги олдида ўтирдим. У чиқиб: «Ҳожатинг нима?» деди. Мен: «Илм талаб қиляпман,» дедим. У: «Албатта малоикалар илм талаб қилувчининг талаб қилаётган (илми)дан рози бўлиб, унга қанотларини ёзадилар,» деди. Сўнг: «Нима ҳақида сўрайсан?» деди. Мен: «Махсилар (хуфлар) ҳақида,» дедим. У деди: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга сафарда бўлганимизда, У бизга уларни (махсиларни) уч (кун давомида) ечмасликни буюрар эдилар — жанобатдан бошқа (ҳолатда); аммо катта ҳожат, кичик ҳожат ва уйқудан (таҳорат синмайди ва махси ечилмайди).»