حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا الْفَزَارِيُّ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَلَغَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلاَمٍ مَقْدَمُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ، فَأَتَاهُ، فَقَالَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ ثَلاَثٍ لاَ يَعْلَمُهُنَّ إِلاَّ نَبِيٌّ، {قَالَ مَا} أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ وَمَا أَوَّلُ طَعَامٍ يَأْكُلُهُ أَهْلُ الْجَنَّةِ وَمِنْ أَىِّ شَىْءٍ يَنْزِعُ الْوَلَدُ إِلَى أَبِيهِ وَمِنْ أَىِّ شَىْءٍ يَنْزِعُ إِلَى أَخْوَالِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَبَّرَنِي بِهِنَّ آنِفًا جِبْرِيلُ ". قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ ذَاكَ عَدُوُّ الْيَهُودِ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ فَنَارٌ تَحْشُرُ النَّاسَ مِنَ الْمَشْرِقِ إِلَى الْمَغْرِبِ. وَأَمَّا أَوَّلُ طَعَامٍ يَأْكُلُهُ أَهْلُ الْجَنَّةِ فَزِيَادَةُ كَبِدِ حُوتٍ. وَأَمَّا الشَّبَهُ فِي الْوَلَدِ فَإِنَّ الرَّجُلَ إِذَا غَشِيَ الْمَرْأَةَ فَسَبَقَهَا مَاؤُهُ كَانَ الشَّبَهُ لَهُ، وَإِذَا سَبَقَ مَاؤُهَا كَانَ الشَّبَهُ لَهَا ". قَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ. ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْيَهُودَ قَوْمٌ بُهُتٌ، إِنْ عَلِمُوا بِإِسْلاَمِي قَبْلَ أَنْ تَسْأَلَهُمْ بَهَتُونِي عِنْدَكَ، فَجَاءَتِ الْيَهُودُ وَدَخَلَ عَبْدُ اللَّهِ الْبَيْتَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَىُّ رَجُلٍ فِيكُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ". قَالُوا أَعْلَمُنَا وَابْنُ أَعْلَمِنَا وَأَخْبَرُنَا وَابْنُ أَخْيَرِنَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَفَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ عَبْدُ اللَّهِ ". قَالُوا أَعَاذَهُ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ. فَخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَيْهِمْ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ. فَقَالُوا شَرُّنَا وَابْنُ شَرِّنَا. وَوَقَعُوا فِيهِ.
Муҳаммад ибн Салом бизга айтди, Фазорий бизга хабар берди, Ҳумайддан, Анас розияллаҳу анҳудан, у деди: Абдуллаҳ ибн Саломга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Мадинага келгани (хабари) етди, у унинг олдига келди ва: «Мен сендан учта (нарса) ҳақида сўрайман, уларни фақат пайғамбар билади: Соат (қиёмат)нинг илк аломати нима? Жаннат аҳли ейдиган илк таом нима? Фарзанд нима сабабли отасига тортади ва нима сабабли тоғаларига тортади?», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Буларни менга ҳозиргина Жибрил хабар берди», деди. (Анас) деди: Абдуллаҳ: «У (Жибрил) малоикалар ичида яҳудийлар душманидир», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Соатнинг илк аломатига келсак — у одамларни шарқдан ғарбга ҳайдайдиган олов; жаннат аҳли ейдиган илк таом — балиқ жигарининг ортиқчаси (энг мазали қисми); фарзанддаги ўхшашликка келсак — киши аёлга қўшилса, унинг суви (аёлникидан) ўзса, ўхшашлик унга бўлади; агар аёлнинг суви ўзса, ўхшашлик унга бўлади», деди. У: «Гувоҳлик бераманки, сен Аллаҳнинг Расулисан», деди. Сўнг: «Эй Расулуллаҳ, албатта яҳудийлар буҳтончи қавмдир; агар менинг Исломимни сен улардан сўрашдан олдин билсалар, сенинг олдингда менга буҳтон қиладилар», деди. Шунда яҳудийлар келди, Абдуллаҳ эса уйга кирди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлар ичида Абдуллаҳ ибн Салом қандай киши?», деди. Улар: «Энг олимимиз ва олимимизнинг ўғли, энг яхшимиз ва яхшимизнинг ўғли», дедилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Айтингчи, агар Абдуллаҳ Ислом келтирса (қандай бўлади)?», деди. Улар: «Аллаҳ уни бундан сақласин», дедилар. Шунда Абдуллаҳ уларнинг олдига чиқиб: «Гувоҳлик бераманки, Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад Аллаҳнинг Расулидир», деди. Улар: «Энг ёмонимиз ва ёмонимизнинг ўғли», дедилар ва уни (ёмонлаб) сўкдилар.