حَدَّثَنِي حَامِدُ بْنُ عُمَرَ، عَنْ بِشْرِ بْنِ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلاَمٍ، بَلَغَهُ مَقْدَمُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ، فَأَتَاهُ يَسْأَلُهُ عَنْ أَشْيَاءَ، فَقَالَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ ثَلاَثٍ لاَ يَعْلَمُهُنَّ إِلاَّ نَبِيٌّ مَا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ وَمَا أَوَّلُ طَعَامٍ يَأْكُلُهُ أَهْلُ الْجَنَّةِ وَمَا بَالُ الْوَلَدِ يَنْزِعُ إِلَى أَبِيهِ أَوْ إِلَى أُمِّهِ قَالَ " أَخْبَرَنِي بِهِ جِبْرِيلُ آنِفًا ". قَالَ ابْنُ سَلاَمٍ ذَاكَ عَدُوُّ الْيَهُودِ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ. قَالَ " أَمَّا أَوَّلُ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ فَنَارٌ تَحْشُرُهُمْ مِنَ الْمَشْرِقِ إِلَى الْمَغْرِبِ، وَأَمَّا أَوَّلُ طَعَامٍ يَأْكُلُهُ أَهْلُ الْجَنَّةِ، فَزِيَادَةُ كَبِدِ الْحُوتِ، وَأَمَّا الْوَلَدُ، فَإِذَا سَبَقَ مَاءُ الرَّجُلِ مَاءَ الْمَرْأَةِ نَزَعَ الْوَلَدَ، وَإِذَا سَبَقَ مَاءُ الْمَرْأَةِ مَاءَ الرَّجُلِ نَزَعَتِ الْوَلَدَ ". قَالَ أَشْهَدُ أَنَّ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ. قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ الْيَهُودَ قَوْمٌ بُهُتٌ، فَاسْأَلْهُمْ عَنِّي قَبْلَ أَنْ يَعْلَمُوا بِإِسْلاَمِي، فَجَاءَتِ الْيَهُودُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَىُّ رَجُلٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ فِيكُمْ ". قَالُوا خَيْرُنَا وَابْنُ خَيْرِنَا وَأَفْضَلُنَا وَابْنُ أَفْضَلِنَا. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَسْلَمَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ". قَالُوا أَعَاذَهُ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ. فَأَعَادَ عَلَيْهِمْ، فَقَالُوا مِثْلَ ذَلِكَ، فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ. قَالُوا شَرُّنَا وَابْنُ شَرِّنَا. وَتَنَقَّصُوهُ. قَالَ هَذَا كُنْتُ أَخَافُ يَا رَسُولَ اللَّهِ.
Ҳомид ибн Умар менга айтди, Бишр ибнул-Муфаззалдан, Ҳумайд бизга айтди, Анас бизга айтди: Абдуллаҳ ибн Саломга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг Мадинага келиши етди (хабари келди), у унин олдига келиб, баъзи нарсалар ҳақида сўради. У: «Мен сендан уч (нарса) ҳақида сўрайман, уларни фақат пайғамбар билади: Қиёматнинг биринчи аломатлари нима? Жаннат аҳли ейдиган биринчи таом нима? Бола гоҳ отасига, гоҳ онасига тортишининг сабаби нима?», деди. У: «Менга буни ҳозиргина Жибрил хабар берди», деди. Ибн Салом: «У (Жибрил) — яҳудийларнинг малоикалардан душманидир», деди. У: «Қиёматнинг биринчи аломатига келсак — у (одамларни) машриқдан мағрибга ҳайдайдиган бир ўтдир; жаннат аҳли ейдиган биринчи таомга келсак — у балиқ жигаринин ортиқчаси (қўшимчаси)дир; болага келсак — эркакнинг суви аёлнинг сувини ўтиб кетса (ғолиб келса), бола (отага) тортади; аёлнинг суви эркакнинг сувини ўтиб кетса, бола (онага) тортади», деди. У: «Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ ва аннака Расулуллаҳ», деди. У: «Эй Расулуллаҳ, албатта яҳудийлар бўҳтончи (ёлғончи) қавмдир; бас, менинг Исломга кирганимни билишларидан олдин улардан мен ҳақда сўра», деди. Яҳудийлар келди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Абдуллаҳ ибн Салом сизлар ичида қандай киши?», деди. Улар: «Бизнинг энг яхшимиз ва энг яхшимизнинг ўғли, энг афзалимиз ва энг афзалимизнинг ўғли», дедилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Айтчи, агар Абдуллаҳ ибн Салом Исломга кирса (қандай бўлади)?», деди. Улар: «Аллаҳ уни шундан сақласин», дедилар. У уларга (саволни) қайтарди, улар шунга ўхшашни айтди. Шунда Абдуллаҳ уларнинг олдига чиқди ва: «Ашҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ ва анна Муҳаммадан Расулуллаҳ», деди. Улар: «Бизнинг энг ёмонимиз ва энг ёмонимизнинг ўғли», дедилар ва уни камситди. У: «Мана шу — мен қўрқар эдим, эй Расулуллаҳ», деди.