أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا كَهْمَسُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعَرِ لاَ يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلاَ يَعْرِفُهُ مِنَّا أَحَدٌ حَتَّى جَلَسَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي عَنِ الإِسْلاَمِ قَالَ " أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَتُقِيمَ الصَّلاَةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنِ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلاً " . قَالَ صَدَقْتَ . فَعَجِبْنَا إِلَيْهِ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ ثُمَّ قَالَ أَخْبِرْنِي عَنِ الإِيمَانِ قَالَ " أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلاَئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَالْقَدَرِ كُلِّهِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ " . قَالَ صَدَقْتَ . قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنِ الإِحْسَانِ قَالَ " أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ " . قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنِ السَّاعَةِ قَالَ " مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ بِهَا مِنَ السَّائِلِ " . قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَاتِهَا قَالَ " أَنْ تَلِدَ الأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ " . قَالَ عُمَرُ فَلَبِثْتُ ثَلاَثًا ثُمَّ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عُمَرُ هَلْ تَدْرِي مَنِ السَّائِلُ " . قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَتَاكُمْ لِيُعَلِّمَكُمْ أَمْرَ دِينِكُمْ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга ан-Назр ибн Шумайл ривоят қилди, у деди: бизга Каҳмас ибн ал-Ҳасан хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Бурайда ривоят қилди, Яҳё ибн Яъмардан (ривоят қилдики), Абдуллаҳ ибн Умар деди: менга Умар ибн ал-Хаттоб ривоят қилди, у деди: Бир куни биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурларида ўтирганимизда, олдимизга кийими ғоят оппоқ, сочи ғоят қора бир киши пайдо бўлди. Унда сафар асари кўринмасди ва биздан ҳеч ким уни танимасди, токи у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ёнларига ўтириб, тиззаларини у зотнинг тиззаларига тиради ва кафтларини у зотнинг сонларига қўйди, сўнг деди: «Эй Муҳаммад, менга Ислом ҳақида хабар беринг.» У: «Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ ва Муҳаммад Аллаҳнинг Расули эканлигига гувоҳлик беришинг, намозни барпо қилишинг, закот беришинг, Рамазонда рўза тутишинг ва йўлга қодир бўлсанг, Байтни ҳаж қилишингдир,» дедилар. У: «Рост айтдингиз,» деди. Биз ундан ажабландик — унинг ўзи сўраб, ўзи тасдиқлаётганидан. Сўнг у: «Менга имон ҳақида хабар беринг,» деди. У: «Аллаҳга, Унинг малоикаларига, китобларига, пайғамбарларига, охират кунига ва қадарнинг ҳаммасига — яхшиси ҳам, ёмонига ҳам — имон келтиришингдир,» дедилар. У: «Рост айтдингиз,» деди. У: «Менга эҳсон ҳақида хабар беринг,» деди. У: «Аллаҳга гўё Уни кўриб тургандек ибодат қилишингдир; агар сен Уни кўрмасанг ҳам, албатта У сени кўриб туради,» дедилар. У: «Менга (қиёмат) соати ҳақида хабар беринг,» деди. У: «Бу ҳақда сўралган киши сўрагандан кўра билувчироқ эмас,» дедилар. У: «Менга унинг аломатлари ҳақида хабар беринг,» деди. У: «Чўри ўз бекасини туғиши ва ялангоёқ, яланғоч, камбағал қўй боқувчиларнинг бинолар (қуришда) бир-бири билан баланд (қад) кўтаришганини кўришингдир,» дедилар. Умар деди: Мен уч (кун) кутдим, сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Умар, сўровчи ким эканини биласанми?» дедилар. Мен: «Аллаҳ ва Унинг Расули энг билувчидир,» дедим. У: «Албатта у Жибрил алайҳиссалом эди, сизларга динингиз ишини ўргатиш учун келди,» дедилар.