أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ، عَنْ حَفْصَةَ، قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى فِي سُبْحَتِهِ قَاعِدًا قَطُّ حَتَّى كَانَ قَبْلَ وَفَاتِهِ بِعَامٍ فَكَانَ يُصَلِّي قَاعِدًا يَقْرَأُ بِالسُّورَةِ فَيُرَتِّلُهَا حَتَّى تَكُونَ أَطْوَلَ مِنْ أَطْوَلَ مِنْهَا .
Бизга Қутайба хабар берди, Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у ас-Соиб ибн Язиддан, у ал-Мутталиб ибн Абу Вадоадан, у Ҳафса (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилди). У деди: «Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни вафотларидан бир йил олдинига қадар нафл намозларини ҳеч қачон ўтирган ҳолда ўқиганларини кўрмаганман. Сўнг ўтирган ҳолда ўқийдиган бўлдилар; сураларни шундай тартил билан ўқир эдиларки, у ўзидан узунроқ сурадан ҳам узунроқ бўлиб кетарди.»