أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، فِي حَدِيثِهِ عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ مِسْكِينَةً مَرِضَتْ فَأُخْبِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَرَضِهَا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعُودُ الْمَسَاكِينَ وَيَسْأَلُ عَنْهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا مَاتَتْ فَآذِنُونِي " . فَأُخْرِجَ بِجَنَازَتِهَا لَيْلاً وَكَرِهُوا أَنْ يُوقِظُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُخْبِرَ بِالَّذِي كَانَ مِنْهَا فَقَالَ " أَلَمْ آمُرْكُمْ أَنْ تُؤْذِنُونِي بِهَا " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَرِهْنَا أَنْ نُوقِظَكَ لَيْلاً . فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى صَفَّ بِالنَّاسِ عَلَى قَبْرِهَا وَكَبَّرَ أَرْبَعَ تَكْبِيرَاتٍ .
Бизга Қутайба, ўз ҳадисида Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Абу Умома ибн Саҳл ибн Ҳунайфдан хабар бердики, унга шундай хабар берилди: бир камбағал аёл касал бўлибди, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га унинг касаллиги ҳақида хабар берилди — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) камбағаллардан хабар олар ва уларни сўраб турар эдилар — шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У вафот этса, менга билдиринглар,» дедилар. Сўнг унинг жанозаси кечаси чиқарилди ва улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни уйғотишни ёқтирмадилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тонгга чиққанларида, ундан нима бўлганини хабар беришди. Шунда у: «Мен сизларга уни менга билдиришни буюрмаганмидим?» дедилар. Улар: «Ё Расулаллаҳ, биз сизни кечаси уйғотишни ёқтирмадик,» дедилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) чиқиб, одамларни унинг қабри устида сафга турғаздилар ва тўрт такбир айтдилар.