أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّا أُمَّةٌ أُمِّيَّةٌ لاَ نَكْتُبُ وَلاَ نَحْسِبُ الشَّهْرُ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا " . ثَلاَثًا حَتَّى ذَكَرَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, Суфёндан, у ал-Асвад ибн Қайсдан, у Саид ибн Амрдан, у Ибн Умар (розияллаҳу анҳумо)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у дедилар: «Биз уммий (саводсиз) умматмиз, ёзмаймиз ва ҳисоб (астрономик ҳисоб) қилмаймиз. Ой мана шундай, мана шундай ва мана шундай,» дедилар — уч марта — то йигирма тўққизни зикр қилгунларича.