أَخْبَرَنِي هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ بْنِ هِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ هَاشِمٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ دَخَلْنَا عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَمَعَنَا عَلْقَمَةُ وَالأَسْوَدُ وَجَمَاعَةٌ فَحَدَّثَنَا بِحَدِيثٍ مَا رَأَيْتُهُ حَدَّثَ بِهِ الْقَوْمَ إِلاَّ مِنْ أَجْلِي لأَنِّي كُنْتُ أَحْدَثَهُمْ سِنًّا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا مَعْشَرَ الشَّبَابِ مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمُ الْبَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ فَإِنَّهُ أَغَضُّ لِلْبَصَرِ وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ " . قَالَ عَلِيٌّ وَسُئِلَ الأَعْمَشُ عَنْ حَدِيثِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ مِثْلَهُ قَالَ نَعَمْ .
Менга Ҳилол ибн ал-Ало ибн Ҳилол хабар берди, у деди: менга отам ривоят қилди, у деди: бизга Али ибн Ҳошим ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Уморадан, у Абдурраҳмон ибн Язиддан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Абдуллаҳ (розияллаҳу анҳу) ҳузурига кирдик, биз билан бирга Алқама, ал-Асвад ва бир жамоа бор эди. У бизга шундай бир ҳадис айтдики, мен уни қавмга фақат мен сабабли айтганини кўрдим, чунки мен уларнинг энг ёши эдим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй ёшлар жамоаси, сизлардан ким уйланишга қурби етса, уйлансин, чунки у кўзни (ҳаромдан) яхшироқ тияди ва авратни яхшироқ сақлайди,» дедилар.» Али деди: ал-Аъмашдан Иброҳимнинг ҳадиси ҳақида сўралди, шунда у: «Иброҳимдан, у Алқамадан, у Абдулооҳдан, шу каби (ривоят қилинган)ми?» (дея сўралганда) «Ҳа,» деди.