أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَمْرٌو، وَذَكَرَ، آخَرَ عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِي مُرَاوِحٍ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَجِدُ فِيَّ قُوَّةً عَلَى الصِّيَامِ فِي السَّفَرِ فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ قَالَ " هِيَ رُخْصَةٌ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَمَنْ أَخَذَ بِهَا فَحَسَنٌ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يَصُومَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ " .
Бизга ар-Рабииъ ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб хабар берди, у деди: бизга Амр хабар берди ва у бошқа (ровий)ни зикр қилди — Абул-Асваддан, у Урвадан, у Абу Муровиҳдан, у Ҳамза ибн Амрдан (ривоят қилдики), у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: «Мен сафарда рўза тутишга ўзимда қувват сезаман, менга (рўза тутсам) гуноҳ бўладими?» деди. У: «Бу Аллаҳ азза ва жалладан (берилган) рухсатдир. Ким уни (яъни рўзани бузишни) қабул қилса, яхшидир; ким рўза тутишни хоҳласа, унга гуноҳ йўқ,» дедилар.