أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ حَمَّادِ بْنِ سَعْدٍ ابْنُ أَخِي، رِشْدِينَ بْنِ سَعْدٍ أَبُو الرَّبِيعِ وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِامْرَأَةٍ وَهِيَ فِي خِدْرِهَا مَعَهَا صَبِيٌّ فَقَالَتْ أَلِهَذَا حَجٌّ قَالَ " نَعَمْ وَلَكِ أَجْرٌ " .
Бизга Сулаймон ибн Довуд ибн Ҳаммод ибн Саъд — Ришдин ибн Саъднинг жияни, Абур-Робиъ — ва ал-Ҳорис ибн Мискин, унга ўқиб берилганда мен эшитиб турган ҳолатда, Ибн Ваҳбдан хабар берди, у деди: менга Молик ибн Анас хабар берди, Иброҳим ибн Уқбадан, у Курайбдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир аёлнинг ёнидан ўтдилар, у ўз чодирида бўлиб, ёнида бир гўдак бор эди. У: «Шу (боладек)га ҳам ҳаж борми?» деди. У: «Ҳа, ва сенга ҳам ажр бор,» дедилар.