حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ صَبَّاحٍ، سَمِعَ الرَّبِيعَ بْنَ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ يَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ إِذَا حَرَّمَ امْرَأَتَهُ لَيْسَ بِشَىْءٍ. وَقَالَ {لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ}
Ҳасан ибн Саббоҳ, Рабиъ ибн Нофиъдан, у Муовиядан, у Яҳё ибн Абу Касирдан, у Яъло ибн Ҳакимдан, у Саид ибн Жубайрдан ривоят қилади: У унга хабар берди: У Ибн Аббосни: Агар (киши) хотинини (ўзига) ҳаром қилса, бу ҳеч нарса эмас (талоқ эмас), деганини эшитди. Ва у: «Албатта сизлар учун Расулуллаҳда гўзал ўрнак бордир» деди.