Сунани Насоий — 265-ҳадис

Таҳорат китоби · Жунубнинг Қуръан ўқишдан тўсилиши

265-ҳадисСунани Насоий · Таҳорат китоби

أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلِمَةَ، قَالَ أَتَيْتُ عَلِيًّا أَنَا وَرَجُلاَنِ، فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْرُجُ مِنَ الْخَلاَءِ فَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَيَأْكُلُ مَعَنَا اللَّحْمَ وَلَمْ يَكُنْ يَحْجُبُهُ عَنِ الْقُرْآنِ شَىْءٌ لَيْسَ الْجَنَابَةَ ‏.‏

Бизга Али ибн Ҳужр хабар бериб, деди: бизга Исмоил ибн Иброҳим хабар берди, у Шуъбадан, у Амр ибн Муррадан, у Абдуллаҳ ибн Салимадан (ривоят қилиб), у деди: мен ва икки киши Али (розияллаҳу анҳу)нинг олдига келдик. Шунда у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатхонадан чиқиб, Қуръан ўқир ва биз билан бирга гўшт ер эдилар, жанобатдан бошқа ҳеч нарса уни Қуръандан тўсмас эди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Саҳиҳи Муслим, 1296-ҳадисМасжидлар китоби

Баъзан Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қуръан ўқир, сажда (ояти)дан ўтар ва биз билан сажда қилар эди — ҳатто биз унинг янида тиқилинчак (қисилиб) бўлиб қолар эдик — ҳатто биримиз унда сажда қиладиган…

Саҳиҳул Бухорий, 5454-ҳадисТаом китоби

У: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Хайбарга чиқдик. Саҳбо (жойида) бўлганимизда, у таом сўрадилар, фақат савиқ (қовурилган ун)дан бошқа келтирилмади. Биз едик. Сўнг у киши намозга турдилар,…

Саҳиҳул Бухорий, 4226-ҳадисҒазотлар китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбар ғазотида бизга хонаки эшакларни — хом ва пишганини — тўкиб ташлашга буюрди, кейин бизга уни ейишни бошқа буюрмади (ман қилди).

Саҳиҳи Муслим, 1295-ҳадисМасжидлар китоби

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Қуръан ўқир эди; унда сажда (ояти) бўлган бир сура ўқир ва сажда қилар эди, биз ҳам у билан сажда қилар эдик — ҳатто баъзиларимиз пешонаси (қўядиган) жойини топмас эди.

Саҳиҳул Бухорий, 1075-ҳадисТилават саждаси

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга сажда (ояти) бўлган сурани ўқир эдилар, сўнг сажда қилар, биз ҳам сажда қилар эдик, ҳатто биримиз пешанасига жой топмас эди.

Сунани Термизий, 146-ҳадисТаҳорат китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга жунуб бўлмаган ҳар қандай ҳолатда Қуръан ўқиб берар эдилар. Киши Қуръанни таҳоратсиз ўқийди, аммо мушафни фақат тоза (таҳоратли) ҳолида ўқийди,