أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، - يَعْنِي الْحَفَرِيَّ - عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَاتَ رَجُلٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اغْسِلُوهُ بِمَاءٍ وَسِدْرٍ وَكَفِّنُوهُ فِي ثِيَابِهِ وَلاَ تُخَمِّرُوا وَجْهَهُ وَرَأْسَهُ فَإِنَّهُ يُبْعَثُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُلَبِّيًا " .
Бизга Абда ибн Абдуллаҳ ас-Саффор хабар берди, у деди: бизга Абу Довуд — яъни ал-Ҳафарий — Суфёндан, у Амр ибн Динордан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан ривоят қилди. У деди: «Бир киши вафот этди, шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни сув ва сидр (тожа барг) билан ювинглар, кийимларида кафанланглар, лекин унинг юзини ва бошини беркитманглар, чунки у Қиёмат куни талбия айтиб қайтарилади,» дедилар.»