2720-ҳадисСунани Насоий · Ҳаж китоби
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ شَقِيقٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا الصُّبَىُّ، فَذَكَرَ مِثْلَهُ قَالَ فَأَتَيْتُ عُمَرَ فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ إِلاَّ قَوْلَهُ يَا هَنَّاهُ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Мусъаб ибн ал-Миқдом хабар берди, Зоидадан, у Мансурдан, у Шақиқдан (ривоят қилдики), у деди: бизга ас-Субайй хабар берди, сўнг шунга ўхшашини зикр қилди. У деди: «Мен Умарнинг олдига келдим ва унга воқеани, «Эй киши!» деган сўзидан бошқасини, сўзлаб бердим.»