أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ، أَنَّهُ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ وَهُوَ يَبْعَثُ الْبُعُوثَ إِلَى مَكَّةَ ائْذَنْ لِي أَيُّهَا الأَمِيرُ أُحَدِّثْكَ قَوْلاً قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْغَدَ مِنْ يَوْمِ الْفَتْحِ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنَاىَ حِينَ تَكَلَّمَ بِهِ حَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ مَكَّةَ حَرَّمَهَا اللَّهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهَا النَّاسُ وَلاَ يَحِلُّ لاِمْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ بِهَا دَمًا وَلاَ يَعْضِدَ بِهَا شَجَرًا فَإِنْ تَرَخَّصَ أَحَدٌ لِقِتَالِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهَا فَقُولُوا لَهُ إِنَّ اللَّهَ أَذِنَ لِرَسُولِهِ وَلَمْ يَأْذَنْ لَكُمْ وَإِنَّمَا أَذِنَ لِي فِيهَا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ وَقَدْ عَادَتْ حُرْمَتُهَا الْيَوْمَ كَحُرْمَتِهَا بِالأَمْسِ وَلْيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс, Саид ибн Абу Саиддан ривоят қилди, у Абу Шурайҳдан (ривоят қилдики), у Амр ибн Саидга — у Маккага лашкарлар жўнатаётган эди — шундай деди: «Эй амир, менга рухсат бер, сенга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Фатҳ кунининг эртаси айтган бир сўзни сўзлаб берай; уни икки қулоғим эшитди, қалбим англаб олди ва у (гапни) айтганларида кўзларим кўрди. У Аллаҳга ҳамд айтиб, Унга сано айтди, сўнг деди: «Албатта, Маккани Аллаҳ ҳаром (муқаддас) қилган, уни одамлар ҳаром қилмаган. Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирган кишига унда қон тўкиши ва дарахтини кесиши ҳалол эмас. Агар кимдир Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унда жанг қилганини (баҳона қилиб) жанг қилишга рухсат (бор деб) ўйласа, унга: «Албатта, Аллаҳ Ўз Расулига изн берди, сизларга изн бермади,» деб айтинг. Менга ҳам унда кундузнинг бир соатигина (жанг қилиш) изн берилганди, бугун эса унинг ҳурмати (муқаддаслиги) кечагидек қайтди. Бас, ҳозир бўлган киши (бу хабарни) ҳозир бўлмаганга етказсин,» дедилар.