حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، جَمِيعًا عَنِ الْوَلِيدِ، - قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، - حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، - هُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ قَامَ فِي النَّاسِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْفِيلَ وَسَلَّطَ عَلَيْهَا رَسُولَهُ وَالْمُؤْمِنِينَ وَإِنَّهَا لَنْ تَحِلَّ لأَحَدٍ كَانَ قَبْلِي وَإِنَّهَا أُحِلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ وَإِنَّهَا لَنْ تَحِلَّ لأَحَدٍ بَعْدِي فَلاَ يُنَفَّرُ صَيْدُهَا وَلاَ يُخْتَلَى شَوْكُهَا وَلاَ تَحِلُّ سَاقِطَتُهَا إِلاَّ لِمُنْشِدٍ وَمَنْ قُتِلَ لَهُ قَتِيلٌ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُفْدَى وَإِمَّا أَنْ يُقْتَلَ " . فَقَالَ الْعَبَّاسُ إِلاَّ الإِذْخِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّا نَجْعَلُهُ فِي قُبُورِنَا وَبُيُوتِنَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِلاَّ الإِذْخِرَ " . فَقَامَ أَبُو شَاهٍ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ اكْتُبُوا لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اكْتُبُوا لأَبِي شَاهٍ " . قَالَ الْوَلِيدُ فَقُلْتُ لِلأَوْزَاعِيِّ مَا قَوْلُهُ اكْتُبُوا لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هَذِهِ الْخُطْبَةَ الَّتِي سَمِعَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Убайдуллаҳ ибн Саид иккаласи ал-Валиддан ривоят қилди — Зуҳайр: бизга ал-Валид ибн Муслим ривоят қилди, деди — бизга ал-Авзўий ривоят қилди, менга Яҳё ибн Абу Касир ривоят қилди, менга Абу Салама — у ибн Абдурраҳмон — ривоят қилди, менга Абу Ҳурайра ривоят қилди, у деди: Аллаҳ азза ва жалла Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Макка (фатҳи)ни насиб қилганда, у одамлар ичида туриб, Аллаҳга ҳамд айтди, унга сано айтди, сўнг: «Албатта Аллаҳ Маккадан филни тўсди ва унга Ўз Расулини ва мўминларни ғолиб қилди. У мендан олдинги ҳеч кимга ҳалол бўлмаган, менга ҳам кундузнинг бир соати ҳалол қилинди, мендан кейинги ҳеч кимга ҳам ҳалол бўлмайди. Бас, унинг ови ҳуркитилмасин, тикани ўрилмасин ва тушиб қолган (нарса)си — фақат эълон қилувчидан бошқага — ҳалол бўлмасин. Кимнинг (яқини) ўлдирилса, у икки ишнинг яхшисини (танлаш ҳуқуқига эга): ё (дия билан) товон олинади, ё (қотилни) ўлдиради» деди. Аббос: «Изхирдан ташқари, ё Расулуллаҳ, чунки биз уни қабрларимизга ва уйларимизга қўямиз» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Изхирдан ташқари» деди. Шунда Яман аҳлидан Абу Шоҳ деган бир киши туриб: «Ё Расулуллаҳ, менга (буни) ёзиб беринг» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Абу Шоҳга ёзиб беринг» деди. Ал-Валид деди: мен ал-Авзўийга: «Унинг ‹менга ёзиб беринг, ё Расулуллаҳ› деган сўзи нима (ҳақда)?» дедим. у: «у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитган шу хутба (ҳақида)» деди.