أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ، وَكَانَ، رَدِيفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي عَشِيَّةِ عَرَفَةَ وَغَدَاةِ جَمْعٍ لِلنَّاسِ حِينَ دَفَعُوا " عَلَيْكُمُ السَّكِينَةَ " . وَهُوَ كَافٌّ نَاقَتَهُ حَتَّى إِذَا دَخَلَ مُحَسِّرًا وَهُوَ مِنْ مِنًى قَالَ " عَلَيْكُمْ بِحَصَى الْخَذْفِ الَّذِي يُرْمَى بِهِ " . فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُلَبِّي حَتَّى رَمَى الْجَمْرَةَ .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс, Абуз-Зубайрдан, у Ибн Аббоснинг озод қилинган қули Абу Маъбаддан, у Ибн Аббосдан, у ал-Фазл ибн Аббосдан — у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ортларида ҳамроҳ эди — ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Арафа кечки пайтида ва Жамъ (Муздалифа) тонгида, одамлар (йўлга) қайтаётганларида уларга: «Сокинликка риоя қилинглар,» дедилар, ва у туяларини (шошилмасликка) ушлаб борардилар. Муҳассирга — у Минонинг бир қисмидир — кирганларида: «Сизларга (тош)бўронига отиладиган хазаф тошчаларини (олишни тавсия қиламан),» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Жамратга (Ақаба жамарасига) тош отгунига қадар талбия айтишда давом этдилар.