أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحْرِزُ بْنُ الْوَضَّاحِ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، - يَعْنِي ابْنَ أُمَيَّةَ - عَنْ أَبِي غَطَفَانَ بْنِ طَرِيفٍ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ لَمَّا دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَنَقَ نَاقَتَهُ حَتَّى أَنَّ رَأْسَهَا لَيَمَسُّ وَاسِطَةَ رَحْلِهِ وَهُوَ يَقُولُ لِلنَّاسِ " السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ " . عَشِيَّةَ عَرَفَةَ .
Бизга Муҳаммад ибн Али ибн Ҳарб хабар берди, у деди: бизга Муҳриз ибн ал-Ваззоҳ, Исмоилдан — яъни Ибн Умайядан — у Абу Ғатафон ибн Тарифдан ривоят қилиб дедики, у Ибн Аббоснинг шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (Арафадан) қайтаётганларида туяларининг жиловини шундай тортиб қисдиларки, ҳатто унинг боши эгарининг ўрта қошига тегарди, у эса одамларга: «Сокинлик (сақланглар), сокинлик!» дердилар. (Бу) Арафа кечки пайтида (эди).
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ أَبِي مَعْبَدٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ، وَكَانَ، رَدِيفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي عَشِيَّةِ عَرَفَةَ وَغَدَاةِ جَمْعٍ لِلنَّاسِ حِينَ دَفَعُوا " عَلَيْكُمُ السَّكِينَةَ " . وَهُوَ كَافٌّ نَاقَتَهُ حَتَّى إِذَا دَخَلَ مُحَسِّرًا وَهُوَ مِنْ مِنًى قَالَ " عَلَيْكُمْ بِحَصَى الْخَذْفِ الَّذِي يُرْمَى بِهِ " . فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُلَبِّي حَتَّى رَمَى الْجَمْرَةَ .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс, Абуз-Зубайрдан, у Ибн Аббоснинг озод қилинган қули Абу Маъбаддан, у Ибн Аббосдан, у ал-Фазл ибн Аббосдан — у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ортларида ҳамроҳ эди — ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Арафа кечки пайтида ва Жамъ (Муздалифа) тонгида, одамлар (йўлга) қайтаётганларида уларга: «Сокинликка риоя қилинглар,» дедилар, ва у туяларини (шошилмасликка) ушлаб борардилар. Муҳассирга — у Минонинг бир қисмидир — кирганларида: «Сизларга (тош)бўронига отиладиган хазаф тошчаларини (олишни тавсия қиламан),» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Жамратга (Ақаба жамарасига) тош отгунига қадар талбия айтишда давом этдилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ السَّكِينَةُ وَأَمَرَهُمْ بِالسَّكِينَةِ وَأَوْضَعَ فِي وَادِي مُحَسِّرٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَرْمُوا الْجَمْرَةَ بِمِثْلِ حَصَى الْخَذْفِ .
Бизга Амр ибн Мансур хабар берди, у деди: бизга Абу Нуайм ривоят қилиб деди: бизга Суфён, Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан ривоят қилиб деди: У деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (Арафадан) сокинлик билан қайтдилар ва одамларни ҳам сокинликка буюрдилар. Муҳассир водисида (юришни) тезлатдилар ва уларни Жамратга хазаф тошчалари мисоли (тошлар) билан отишга буюрдилар.
أَخْبَرَنِي أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَفَاضَ مِنْ عَرَفَةَ وَجَعَلَ يَقُولُ " السَّكِينَةَ عِبَادَ اللَّهِ " . يَقُولُ بِيَدِهِ هَكَذَا وَأَشَارَ أَيُّوبُ بِبَاطِنِ كَفِّهِ إِلَى السَّمَاءِ .
Менга Абу Довуд хабар бериб, деди: бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Зайд, Айюбдан, у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Арафадан қайтиб тушар эканлар: «Эй Аллаҳнинг бандалари, сокинлик (сақланглар)!» деб айтар эдилар. У (Набий) қўллари билан шундай ишора қилар эдилар — Айюб эса кафтининг ички томонини осмонга қаратиб ишора қилди.