أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُغِيرَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، ح وَأَنْبَأَنَا كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، عَنْ شُعَيْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنَ الْعَرَبِ قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه يَا أَبَا بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلاَّ بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ رضى الله عنه لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا . قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِلْقِتَالِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ . وَاللَّفْظُ لأَحْمَدَ .
Бизга Аҳмад ибн Муҳаммад ибн Муғира хабар бериб деди: бизга Усмон ибн Саид Шуъайбдан, у Зуҳрийдан ривоят қилди, у деди: бизга Убайдуллаҳ ривоят қилди. (Яна бир санад:) Бизга Касир ибн Убайд хабар бериб деди: бизга Бақийя Шуъайбдан ривоят қилди, у деди: менга Зуҳрий Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Утба ибн Масъуддан ривоят қилдики, Абу Ҳурайра деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) вафот этиб, ундан кейин Абу Бакр (халифа) бўлганида ва араблардан куфрга кетган кишилар куфрга кетганида, Умар (розияллаҳу анҳу): «Ё Абу Бакр, қандай қилиб одамлар билан жанг қиласиз, ҳолбуки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен одамлар «Лаа илааҳа иллаллаҳ» дегунча улар билан жанг қилишга буюрилдим. Ким «Лаа илааҳа иллаллаҳ» деса, моли ва жони — унинг ҳаққи билан (олинадиган ҳақдан) бошқа нарсада — мендан сақланган бўлади, ҳисоби эса Аллаҳнинг зиммасидадир,» деганлар-ку?» деди. Абу Бакр (розияллаҳу анҳу) деди: «Намоз билан закот орасини ажратган кишилар билан, албатта, жанг қиламан, чунки закот — молнинг ҳаққидир. Аллаҳга қасамки, агар улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бериб турган бир улоқни мендан тутиб қолсалар ҳам, уни тутиб қолганликлари учун улар билан жанг қилардим.» Умар деди: «Аллаҳга қасамки, мен Аллаҳ азза ва жалланинг Абу Бакрнинг кўксини жангга очиб қўйганини кўрганимдан бошқа нарса эмасди, бас, мен бу ҳақ эканини билдим.» Лафз Аҳмадникидир.»