أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى الصُّوفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ طَهْمَانَ أَبُو بَكْرٍ، سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ كَانَتْ زَيْنَبُ بِنْتُ جَحْشٍ تَفْخَرُ عَلَى نِسَاءِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ أَنْكَحَنِي مِنَ السَّمَاءِ . وَفِيهَا نَزَلَتْ آيَةُ الْحِجَابِ .
Менга Аҳмад ибн Яҳё ас-Суфий хабар берди, у деди: бизга Абу Нуайм ривоят қилди, у деди: бизга Исо ибн Таҳмон Абу Бакр ривоят қилди, мен Анас ибн Моликнинг шундай деяётганини эшитдим: Зайнаб бинт Жаҳш Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг (бошқа) аёллари олдида фахрланиб: «Албатта Аллаҳ азза ва жалла мени осмондан (юқоридан) никоҳлаб берди,» дерди. Ҳижоб (парда) ояти унинг ҳақида нозил бўлган.