أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي الْمَوَالِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا الاِسْتِخَارَةَ فِي الأُمُورِ كُلِّهَا كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ يَقُولُ " إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ وَأَسْتَعِينُكَ بِقُدْرَتِكَ وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ وَأَنْتَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأَمْرَ خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي - أَوْ قَالَ فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي - أَوْ قَالَ فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ - فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِي الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ - قَالَ - وَيُسَمِّي حَاجَتَهُ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Ибн Абул-Мавол ривоят қилди, Муҳаммад ибнул-Мункадирдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга барча ишларда истихорани, худди бизга Қуръандан сураларни ўргатганларидек, ўргатардилар. У: «Бирортангиз бирор ишни қилмоқчи бўлса, фарздан бошқа икки ракат (намоз) ўқисин, сўнг айтсин: Аллаҳумма инний астахийрука би-илмик, ва астақдирука би-қудратик, ва асъалука мин фазликал-азийм, фа-иннака тақдиру ва ло ақдир, ва таъламу ва ло аълам, ва Анта Алломул-ғуюб. Аллаҳумма ин кунта таъламу анна ҳозал-амра хайрун лий фий дийний ва маоший ва оқибати амрий — ёки: фий ожили амрий ва ожилиҳ — фақдурҳу лий ва яссирҳу лий сумма борик лий фийҳ. Ва ин кунта таъламу анна ҳозал-амра шаррун лий фий дийний ва маоший ва оқибати амрий — ёки: фий ожили амрий ва ожилиҳ — фасрифҳу анний васрифний анҳу, вақдур лиял-хайра ҳайсу кона, сумма арзиний биҳ (Эй Аллаҳ, мен Сенинг илминг билан Сендан яхшиликни сўрайман, Сенинг қудратинг билан Сендан куч тилайман ва Сенинг улуғ фазлингдан сўрайман. Албатта Сен қодирсан, мен қодир эмасман; Сен биласан, мен билмайман; Сен ғайбларни Билгувчисан. Эй Аллаҳ, агар Сен бу ишни менинг диним, ҳаётим ва ишимнинг оқибати учун — ёки: ишимнинг ҳозиргиси ва келажаги учун — яхши деб билсанг, уни менга муқаддар қил, мен учун осон қил ва сўнг уни менга муборак қил. Агар Сен бу ишни менинг диним, ҳаётим ва ишимнинг оқибати учун — ёки: ишимнинг ҳозиргиси ва келажаги учун — ёмон деб билсанг, уни мендан, мени эса ундан буриб юбор; менга яхшиликни қаерда бўлса ҳам муқаддар қил, сўнг мени унга рози қил),» дедилар. У (Расулуллаҳ) дедилар: ва (киши дуо қилаётганда) ўз ҳожатини (номи билан) айтсин.