أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، حَدَّثَنِي ابْنُ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، لَمَّا انْقَضَتْ عِدَّتُهَا بَعَثَ إِلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ يَخْطُبُهَا عَلَيْهِ فَلَمْ تَزَوَّجْهُ فَبَعَثَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَخْطُبُهَا عَلَيْهِ فَقَالَتْ أَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِّي امْرَأَةٌ غَيْرَى وَأَنِّي امْرَأَةٌ مُصْبِيَةٌ وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِي شَاهِدٌ . فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " ارْجِعْ إِلَيْهَا فَقُلْ لَهَا أَمَّا قَوْلُكِ إِنِّي امْرَأَةٌ غَيْرَى فَسَأَدْعُو اللَّهَ لَكِ فَيُذْهِبُ غَيْرَتَكِ وَأَمَّا قَوْلُكِ إِنِّي امْرَأَةٌ مُصْبِيَةٌ فَسَتُكْفَيْنَ صِبْيَانَكِ وَأَمَّا قَوْلُكِ أَنْ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِي شَاهِدٌ فَلَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَوْلِيَائِكِ شَاهِدٌ وَلاَ غَائِبٌ يَكْرَهُ ذَلِكَ " . فَقَالَتْ لاِبْنِهَا يَا عُمَرُ قُمْ فَزَوِّجْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَزَوَّجَهُ . مُخْتَصَرٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Исмоил ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Язид ривоят қилди, Ҳаммод ибн Саламадан, у Собит ал-Бунонийдан, (у деди:) менга Ибн Умар ибн Абу Салама ривоят қилди, отасидан, у Умму Саламадан (ривоят қилдики): унинг иддати тугагач, Абу Бакр унга ўзи учун совчи бўлиб (одам) юборди, аммо у (Умму Салама) унга турмушга чиқмади. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга Умар ибнул-Хаттобни ўзлари учун совчи қилиб юбордилар. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га хабар берки, мен рашкчи аёлман, мен ёш болалари бор аёлман ва валийларимдан бирортаси ҳозир эмас (яъни шу ерда йўқ),» деди. Шунда у (Умар) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келиб, буни унга айтди. У: «Унинг олдига қайт ва унга айт: рашкчи аёлман деганингга келсак, мен сенинг ҳақингга Аллаҳга дуо қиламан, У сенинг рашкингни кетказади; ёш болаларим бор деган сўзингга келсак, болаларингга ғамхўрлик қилинади (етарли бўлинади); валийларимдан бирортаси ҳозир эмас деганингга келсак, валийларингдан на ҳозир, на ғойиб бўлгани буни ёқтирмаслик (қаршилик) қилмайди,» дедилар. Шунда у ўғлига: «Эй Умар, тур ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни (менга) никоҳлаб бер,» деди, у эса (Расулуллаҳни унга) никоҳлаб берди. (Ҳадис) қисқартирилган.