أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي الْخَلِيلِ، أَوِ ابْنِ أَبِي الْخَلِيلِ أَنَّ ثَلاَثَةَ، نَفَرٍ اشْتَرَكُوا فِي طُهْرٍ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ وَلَمْ يَرْفَعْهُ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا صَوَابٌ وَاللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى أَعْلَمُ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Салама ибн Куҳайлдан, у деди: Мен Шаъбийдан эшитдимки, у Абул-Халилдан, ёки ибн Абул-Халилдан ривоят қилиб: уч киши бир таҳорат (поклик даври) ичида (бир аёл билан) шерик бўлганини (даъво қилганини) гапирди ва шунга ўхшашини зикр қилди, аммо у Зайд ибн Арқамни зикр қилмади ва уни (Набийга) марфуъ қилмади (нисбат бермади). Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: Бу (тўғриси) шудир, Аллаҳ субҳонаҳу ва таоло энг яхши билувчидир.