3652-ҳадисСунани Насоий · Васиятлар китоби
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّ أَبِي مَاتَ وَتَرَكَ مَالاً وَلَمْ يُوصِ فَهَلْ يُكَفِّرُ عَنْهُ أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهُ قَالَ " نَعَمْ ".
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Исмоил хабар берди, ал-Алодан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: «Отам вафот этди ва мол қолдирди, лекин васият қилмади. Мен унинг номидан садақа қилсам, бу унга каффорат бўладими?» деди. У: «Ҳа,» дедилар.