أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، - هُوَ ابْنُ عُرْوَةَ - عَنْ بَكْرِ بْنِ وَائِلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ جَاءَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ أُمِّي مَاتَتْ وَعَلَيْهَا نَذْرٌ وَلَمْ تَقْضِهِ قَالَ " اقْضِهِ عَنْهَا ".
Бизга Ҳорун ибн Ишоқ ал-Ҳамдоний хабар берди, Абдадан, у Ҳишомдан — у Ибн Урвадир — у Бакр ибн Воилдан, у аз-Зуҳрийдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: «Саъд ибн Убода Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келиб: «Онам вафот этди, унинг зиммасида назр бор эди, лекин уни адо этмади,» деди. У: «Уни онанг номидан адо эт,» дедилар.»