أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي فُدَيْكٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِيمَنْ أُعْمِرَ عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَهِيَ لَهُ بَتْلَةٌ لاَ يَجُوزُ لِلْمُعْطِي مِنْهَا شَرْطٌ وَلاَ ثُنْيَا . قَالَ أَبُو سَلَمَةَ لأَنَّهُ أَعْطَى عَطَاءً وَقَعَتْ فِيهِ الْمَوَارِيثُ فَقَطَعَتِ الْمَوَارِيثُ شَرْطَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абдулҳакам, Ибн Абу Фудайкдан хабар бериб, деди: бизга Ибн Абу Зиъб ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у Абу Саламадан, у Жобир (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кимга, ўшанинг ўзи ва авлодлари учун умро (умрбод ҳадя) берилган бўлса, у ҳақида шундай ҳукм қилдилар: у шубҳасиз ўшаники бўлади; берувчига ундан бирор шарт ёки истисно қўйиш жоиз эмас. Абу Салама деди: чунки у бир ҳадя бердики, унга мерос (қоидалари) тушди; шундай қилиб мерос унинг шартини бекор қилди.