حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرٍ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِيمَنْ أُعْمِرَ عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَهِيَ لَهُ بَتْلَةً لاَ يَجُوزُ لِلْمُعْطِي فِيهَا شَرْطٌ وَلاَ ثُنْيَا . قَالَ أَبُو سَلَمَةَ لأَنَّهُ أَعْطَى عَطَاءً وَقَعَتْ فِيهِ الْمَوَارِيثُ فَقَطَعَتِ الْمَوَارِيثُ شَرْطَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга ибн Абу Фудайк ибн Абу Зиъбдан, у ибн Шиҳобдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Жобирдан — у ибн Абдуллаҳ — ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кимга умро қилиб берилгани — ўзига ва наслига — ҳақида ҳукм қилдики, у кишиники бутунлай бўлади, берувчи унда шарт ҳам, истисно ҳам қўя олмайди. Абу Салама деди: Чунки у мерос тушадиган бир ато берди, шунда мерос унинг шартини узди.