حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ، عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَيُّمَا رَجُلٍ أُعْمِرَ عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَإِنَّهَا لِلَّذِي أُعْطِيَهَا لاَ تَرْجِعُ إِلَى الَّذِي أَعْطَاهَا لأَنَّهُ أَعْطَى عَطَاءً وَقَعَتْ فِيهِ الْمَوَارِيثُ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, деди: Моликка ўқиб бердим, у ибн Шиҳобдан, у Абу Салама ибн Абдурраҳмондан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси бир кишига умро қилиб берилса — ўзига ва наслига — у кишиники бўлади, кимга берилган бўлса, берувчига қайтмайди. Чунки у мерос тушадиган бир ато берди» деди.