أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي غَرَزَةَ، قَالَ كُنَّا بِالْمَدِينَةِ نَبِيعُ الأَوْسَاقَ وَنَبْتَاعُهَا وَكُنَّا نُسَمِّي أَنْفُسَنَا السَّمَاسِرَةَ وَيُسَمِّينَا النَّاسُ فَخَرَجَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ فَسَمَّانَا بِاسْمٍ هُوَ خَيْرٌ مِنَ الَّذِي سَمَّيْنَا أَنْفُسَنَا وَسَمَّانَا النَّاسُ فَقَالَ " يَا مَعْشَرَ التُّجَّارِ إِنَّهُ يَشْهَدُ بَيْعَكُمُ الْحَلِفُ وَالْكَذِبُ فَشُوبُوهُ بِالصَّدَقَةِ " .
Бизга Алий ибн Ҳужр ва Муҳаммад ибн Қудома хабар бериб, иккаласи деди: бизга Жарир ривоят қилди, Мансурдан, у Абу Воилдан, у Қайс ибн Абу Ғаразадан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Мадинада (мол) юкларини сотар ва сотиб олар эдик, ўзимизни самосира (даллоллар) деб атар эдик, одамлар ҳам бизни шундай аташарди. Бир куни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) олдимизга чиқдилар ва бизни ўзимиз атаган ҳамда одамлар атаган исмдан кўра яхшироқ бир исм билан атадилар. Сўнг: «Эй савдогарлар жамоаси! Албатта, савдойингизга қасам ва ёлғон гувоҳ бўлади (аралашади), бас, уни садақа билан аралаштиринглар,» дедилар.»