Сунани Насоий — 3816-ҳадис

Деҳқончилик китоби · Рўза тутишни назр қилиб, тутмасдан вафот этган киши

3816-ҳадисСунани Насоий · Деҳқончилик китоби

أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ الْعَسْكَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ، عَنِ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ رَكِبَتِ امْرَأَةٌ الْبَحْرَ فَنَذَرَتْ أَنْ تَصُومَ شَهْرًا فَمَاتَتْ قَبْلَ أَنْ تَصُومَ فَأَتَتْ أُخْتُهَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرَتْ ذَلِكَ لَهُ فَأَمَرَهَا أَنْ تَصُومَ عَنْهَا ‏.‏

Бизга Бишр ибн Холид ал-Аскарий хабар бериб, деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, Шуъбадан, у деди: мен Сулаймонни эшитдим, у Муслим ал-Батиндан ривоят қиларди, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилиб), деди: бир аёл денгиз (сафари)га чиқиб, бир ой рўза тутишни назр қилди, аммо рўза тутишидан олдин вафот этди. Шунда унинг синглиси Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келиб, буни эслатди. Шунда У унга (синглиси номидан) рўза тутишни амр қилдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 3308-ҳадисҚасам ва назр

ки: Бир аёл денгизга (кемага) минди ва назр қилдики, агар Аллаҳ уни қутқарса, бир ой рўза тутади. Аллаҳ уни қутқарди, лекин у вафот этгунича рўза тутмади. Унинг қизи ёки синглиси Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи…

Саҳиҳи Муслим, 2699-ҳадисРўза китоби

Бир аёл Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келди — ва (ровий) унинг мисли(ни) зикр қилди ва: «бир ой рўза(қарзи)» деди.

Саҳиҳи Муслим, 2701-ҳадисРўза китоби

Бир аёл Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келди — уларнинг ҳадиси мисли(да); у: «бир ой рўза(қарзи)» деди.

Сунани Насоий, 4045-ҳадисҚон тўкишни ман қилиш китоби

ки), бир киши ансорий бир қизни унга тегишли бўлган тақинчоғи учун ўлдирди, кейин уни қудуққа ташлади ва бошини тош билан эзғилади. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у ўлгунча тошбўрон қилинишига…

Саҳиҳул Бухорий, 332-ҳадисҲайз китоби

ки, бир аёл ҳомиладорлик (чилласи)да вафот этди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга (жаноза) намози ўқидилар ва унинг ўртасида (рўпарасида) турдилар.

Сунани Абу Довуд, 2222-ҳадисТалоқ китоби

ки, бир киши ўз аёлидан зиҳор қилди, сўнг ой нурида унинг сонининг ялтирашини кўриб, унга яқинлик қилди. Кейин Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келди, у зот унга каффарот тўлашни буюрдилар.