3952-ҳадисСунани Насоий · Аёлларга яхши муомала китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ هُدَيْرٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أَوْحَى اللَّهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَعَهُ فَقُمْتُ فَأَجَفْتُ الْبَابَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ فَلَمَّا رُفِّهَ عَنْهُ قَالَ لِي " يَا عَائِشَةُ إِنَّ جِبْرِيلَ يُقْرِئُكِ السَّلاَمَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Одам ривоят қилди, Абдадан, у Ҳишомдан, у Солиҳ ибн Робиъа ибн Ҳудайрдан, у Оишадан (ривоят қилди), у деди: Аллаҳ Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ваҳий нозил қилди, мен ҳам У зотнинг ёнларида эдим. Мен ўрнимдан туриб, ўзим билан У зотнинг орасидаги эшикни ёпдим. Ваҳий (ҳолати) У зотдан кўтарилгач, У менга: «Эй Оиша, Жибрил сенга салом йўлламоқда,» дедилар.