أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا مَحْبُوبٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ { وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَىْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى } قَالَ خُمُسُ اللَّهِ وَخُمُسُ رَسُولِهِ وَاحِدٌ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَحْمِلُ مِنْهُ وَيُعْطِي مِنْهُ وَيَضَعُهُ حَيْثُ شَاءَ وَيَصْنَعُ بِهِ مَا شَاءَ .
Бизга Амр ибн Яҳё хабар бериб, деди: бизга Маҳбуб ривоят қилди, у деди: бизга Абу Ишоқ хабар берди, Зоидадан, у Абдулмалик ибн Абу Сулаймондан, у Атодан (ривоят қилдики), у Аллаҳ азза ва жалланинг: «Билингки, қўлга киритган ҳар қандай ўлжангиздан бешдан бири Аллаҳга, Расулга ва қариндошларга (тегишлидир)» деган сўзи ҳақида деди: «Аллаҳнинг хумси ва Расулининг хумси бирдир. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан (жангчиларни) кўтарар (улов берар) эдилар, ундан берар эдилар, уни хоҳлаган жойларига қўяр ва у билан хоҳлаганларини қилар эдилар.»