أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ الْخَلاَءَ أَحْمِلُ أَنَا وَغُلاَمٌ مَعِي نَحْوِي إِدَاوَةً مِنْ مَاءٍ فَيَسْتَنْجِي بِالْمَاءِ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Назр хабар берди, у деди: бизга Шуъба хабар берди, у Ато ибн Абу Маймунадан (ривоят қилдики), у деди: Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу)дан эшитдим, у: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатхонага кирсалар, мен ва мен билан тенгдош бир бола у кишига сувли бир чарм идишни кўтариб борардик, у киши сув билан истинжо қилар эдилар, дер эди.