حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي مُعَاذٍ ـ هُوَ عَطَاءُ بْنُ أَبِي مَيْمُونَةَ ـ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا خَرَجَ لِحَاجَتِهِ تَبِعْتُهُ أَنَا وَغُلاَمٌ مِنَّا مَعَنَا إِدَاوَةٌ مِنْ مَاءٍ.
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Абу Муоздан — у Ато ибн Абу Маймуна — ривоят қилди, у деди: мен Анасни шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳожатлари учун чиққанларида, мен ва биздан бир бола — ёнимизда сувли идиш (билан) — у кишига эргашардик.