أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ خِدَاشٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ الْمُهَاجِرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَتَلَ أَخِي . قَالَ " اذْهَبْ فَاقْتُلْهُ كَمَا قَتَلَ أَخَاكَ " . فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ اتَّقِ اللَّهَ وَاعْفُ عَنِّي فَإِنَّهُ أَعْظَمُ لأَجْرِكَ وَخَيْرٌ لَكَ وَلأَخِيكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ . قَالَ فَخَلَّى عَنْهُ قَالَ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَأَخْبَرَهُ بِمَا قَالَ لَهُ قَالَ فَأَعْنَفَهُ " أَمَا إِنَّهُ كَانَ خَيْرًا مِمَّا هُوَ صَانِعٌ بِكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَقُولُ يَا رَبِّ سَلْ هَذَا فِيمَ قَتَلَنِي " .
Менга ал-Ҳасан ибн Ишоқ ал-Марвазий хабар бериб, деди: менга Холид ибн Хидош ривоят қилди, у деди: бизга Ҳотим ибн Исмоил ривоят қилди, Башир ибн ал-Муҳожирдан, у Абдуллаҳ ибн Бураядан, у отасидан (ривоят қилдики), бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Бу киши менинг акамни ўлдирди,» деди. У: «Бор, уни акангни ўлдиргани каби ўлдир,» дедилар. Шунда ҳалиги киши (қотил) унга: «Аллаҳдан қўрқ ва мени кечиб юбор, зеро бу сенинг ажрингни улуғроқ қилади ва Қиёмат куни сен учун ҳам, аканг учун ҳам яхшироқдир,» деди. (Рови) деди: Шунда у уни қўйиб юборди. (Рови) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бу хабар берилди, у (вали)дан сўради, у эса (қотил) ўзига айтган гапни унга хабар берди. (Рови) деди: Шунда у (Набий) уни (валини) танбеҳ қилиб: «Билиб қўй, у (қотил) Қиёмат куни сен учун қиладиган ишидан, бу (кечиргинг) яхшироқ эди. У (қиёматда): ‹Эй Роббим, бундан сўра, нима учун мени ўлдирган?› дейди,» дедилар.