أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَوْفِ بْنِ أَبِي جَمِيلَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي حَمْزَةُ أَبُو عَمْرٍو الْعَائِذِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ، عَنْ وَائِلٍ، قَالَ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ جِيءَ بِالْقَاتِلِ يَقُودُهُ وَلِيُّ الْمَقْتُولِ فِي نِسْعَةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِوَلِيِّ الْمَقْتُولِ " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَتَأْخُذُ الدِّيَةَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَقْتُلُهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " اذْهَبْ بِهِ " . فَلَمَّا ذَهَبَ بِهِ فَوَلَّى مِنْ عِنْدِهِ دَعَاهُ فَقَالَ لَهُ " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَتَأْخُذُ الدِّيَةَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَقْتُلُهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " اذْهَبْ بِهِ " . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " أَمَا إِنَّكَ إِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ يَبُوءُ بِإِثْمِهِ وَإِثْمِ صَاحِبِكَ " . فَعَفَا عَنْهُ وَتَرَكَهُ فَأَنَا رَأَيْتُهُ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, Авф ибн Абу Жамиладан, у деди: менга Ҳамза Абу Амр ал-Оизий ривоят қилди, у деди: бизга Алқама ибн Воил ривоят қилди, Воилдан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни кўрдим, ўлдирилганнинг валиси қотилни тасма билан етаклаб келтирган эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўлдирилганнинг валисига: «Кечиб юборасанми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У: «Дият оласанми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У: «(Бўлмаса) уни ўлдирасанми?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У: «Уни олиб кет,» дедилар. У уни олиб, олдидан ўгирилиб кетганида, уни чақириб унга: «Кечиб юборасанми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У: «Дият оласанми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У: «(Бўлмаса) уни ўлдирасанми?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У: «Уни олиб кет,» дедилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўша пайт: «Билиб қўй, агар уни кечиб юборсанг, у ўзининг гуноҳини ва ўртоғингнинг (қурбоннинг) гуноҳини кўтариб кетади,» дедилар. Шунда у уни кечиб, қўйиб юборди. Мен уни тасмасини судраб кетаётганини кўрдим.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا جَامِعُ بْنُ مَطَرٍ الْحَبَطِيُّ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ . قَالَ يَحْيَى وَهُوَ أَحْسَنُ مِنْهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Яҳё ривоят қилди, у деди: бизга Жомеъ ибн Матар ал-Ҳабатий ривоят қилди, Алқама ибн Воилдан, у отасидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шу (юқоридаги)нинг ўхшашини (ривоят қилди). Яҳё деди: У (бу рови) ундан (олдингидан) яхшироқдир.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، - وَهُوَ الْحَوْضِيُّ - قَالَ حَدَّثَنَا جَامِعُ بْنُ مَطَرٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ قَاعِدًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ رَجُلٌ فِي عُنُقِهِ نِسْعَةٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا وَأَخِي كَانَا فِي جُبٍّ يَحْفِرَانِهَا فَرَفَعَ الْمِنْقَارَ فَضَرَبَ بِهِ رَأْسَ صَاحِبِهِ فَقَتَلَهُ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اعْفُ عَنْهُ " . فَأَبَى وَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ هَذَا وَأَخِي كَانَا فِي جُبٍّ يَحْفِرَانِهَا فَرَفَعَ الْمِنْقَارَ فَضَرَبَ بِهِ رَأْسَ صَاحِبِهِ فَقَتَلَهُ . فَقَالَ " اعْفُ عَنْهُ " . فَأَبَى ثُمَّ قَامَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا وَأَخِي كَانَا فِي جُبٍّ يَحْفِرَانِهَا فَرَفَعَ الْمِنْقَارَ - أُرَاهُ قَالَ - فَضَرَبَ رَأْسَ صَاحِبِهِ فَقَتَلَهُ . فَقَالَ " اعْفُ عَنْهُ " . فَأَبَى قَالَ " اذْهَبْ إِنْ قَتَلْتَهُ كُنْتَ مِثْلَهُ " . فَخَرَجَ بِهِ حَتَّى جَاوَزَ فَنَادَيْنَاهُ أَمَا تَسْمَعُ مَا يَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَجَعَ فَقَالَ إِنْ قَتَلْتُهُ كُنْتُ مِثْلَهُ قَالَ " نَعَمِ اعْفُ " . فَخَرَجَ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ حَتَّى خَفِيَ عَلَيْنَا .
Бизга Амр ибн Мансур хабар бериб, деди: бизга Ҳафс ибн Умар — у ал-Ҳавзийдир — ривоят қилди, у деди: бизга Жомеъ ибн Матар ривоят қилди, Алқама ибн Воилдан, у отасидан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурида ўтирган эдим, бўйнида тасма бўлган бир киши келди-да: «Эй Расулуллаҳ, бу (киши) билан менинг акам қудуқ қазиб турган эдик, у кескични кўтариб ўртоғининг бошига уриб, уни ўлдириб қўйди,» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни кечиб юбор,» дедилар. У бош тортди ва: «Эй Аллаҳнинг набийси, бу (киши) билан менинг акам қудуқ қазиб турган эдик, у кескични кўтариб ўртоғининг бошига уриб, уни ўлдириб қўйди,» деди. У: «Уни кечиб юбор,» дедилар. У бош тортди, сўнг ўрнидан туриб: «Эй Расулуллаҳ, бу (киши) билан менинг акам қудуқ қазиб турган эдик, у кескични кўтарди — (рови) дейди: ўйлайманки, у: ўртоғининг бошига уриб — уни ўлдириб қўйди,» деди. У: «Уни кечиб юбор,» дедилар. У бош тортди. У: «Бор, агар уни ўлдирсанг, сен ҳам унга ўхшаш бўласан,» дедилар. У уни олиб чиқиб, (биздан) ўтиб кетганида, биз унга: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нима деяётганини эшитмаяпсанми?» деб ҳайқирдик. Шунда у қайтиб келиб: «Агар уни ўлдирсам, мен ҳам унга ўхшаш бўларканман?» деди. У: «Ҳа, кечиб юбор,» дедилар. Шунда у тасмасини судраб чиқиб кетди, ҳатто биздан ғойиб бўлди.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ سِمَاكٍ، ذَكَرَ أَنَّ عَلْقَمَةَ بْنَ وَائِلٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ قَاعِدًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ رَجُلٌ يَقُودُ آخَرَ بِنِسْعَةٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَتَلَ هَذَا أَخِي . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَقَتَلْتَهُ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ لَمْ يَعْتَرِفْ أَقَمْتُ عَلَيْهِ الْبَيِّنَةَ . قَالَ نَعَمْ قَتَلْتُهُ . قَالَ " كَيْفَ قَتَلْتَهُ " . قَالَ كُنْتُ أَنَا وَهُوَ نَحْتَطِبُ مِنْ شَجَرَةٍ فَسَبَّنِي فَأَغْضَبَنِي فَضَرَبْتُ بِالْفَأْسِ عَلَى قَرْنِهِ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَلْ لَكَ مِنْ مَالٍ تُؤَدِّيهِ عَنْ نَفْسِكَ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَالِي إِلاَّ فَأْسِي وَكِسَائِي . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتُرَى قَوْمَكَ يَشْتَرُونَكَ " . قَالَ أَنَا أَهْوَنُ عَلَى قَوْمِي مِنْ ذَاكَ . فَرَمَى بِالنِّسْعَةِ إِلَى الرَّجُلِ فَقَالَ " دُونَكَ صَاحِبَكَ " . فَلَمَّا وَلَّى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ قَتَلَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ " . فَأَدْرَكُوا الرَّجُلَ فَقَالُوا وَيْلَكَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنْ قَتَلَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ " . فَرَجَعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حُدِّثْتُ أَنَّكَ قُلْتَ " إِنْ قَتَلَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ " . وَهَلْ أَخَذْتُهُ إِلاَّ بِأَمْرِكَ فَقَالَ " مَا تُرِيدُ أَنْ يَبُوءَ بِإِثْمِكَ وَإِثْمِ صَاحِبِكَ " . قَالَ بَلَى . قَالَ " فَإِنْ ذَاكَ " . قَالَ ذَلِكَ كَذَلِكَ .
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар бериб, деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Ҳотим ривоят қилди, Симокдан, у Алқама ибн Воилнинг отасидан унга хабар берганини зикр қилдики, у (отаси) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурида ўтирган эди, шу пайт бир киши бошқасини тасма билан етаклаб келди-да: «Эй Расулуллаҳ, бу (киши) менинг акамни ўлдирди,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Уни ўлдирдингми?» дедилар. У (қотил): «Эй Расулуллаҳ, агар у эътироф қилмаганида ҳам, мен унга қарши далил келтирар эдим. Ҳа, уни ўлдирдим,» деди. У: «Уни қандай ўлдирдинг?» дедилар. У: «Мен билан у бир дарахтдан ўтин тераётган эдик, у мени сўкиб, жаҳлимни чиқарди, шунда мен болта билан унинг бошига урдим,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Ўзингни (жазодан) қутқариш учун тўлайдиган молинг борми?» дедилар. У: «Эй Расулуллаҳ, менинг болтам ва кийимимдан бошқа молим йўқ,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Қавминг сени (дият тўлаб) сотиб олармикан, деб ўйлайсанми?» дедилар. У: «Мен қавмим наздида бундан ҳам паст (арзимас)ман,» деди. Шунда у (Набий) тасмани ҳалиги кишига отиб: «Ўз (қотил) ўртоғингни ол,» дедилар. У ўгирилиб кетганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Агар уни ўлдирса, у ҳам унга ўхшаш бўлади,» дедилар. Шунда (одамлар) ҳалиги кишига етиб бориб: «Вой сенга! Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Агар уни ўлдирса, у ҳам унга ўхшаш бўлади,› дедилар,» дейишди. У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га қайтиб келиб: «Эй Расулуллаҳ, менга айтишларича, сиз: ‹Агар уни ўлдирса, у ҳам унга ўхшаш бўлади,› дебсиз. Ҳолбуки мен уни фақат сизнинг амрингиз билан олгандим,» деди. У: «Унинг сенинг гуноҳингни ва ўртоғингнинг (қурбоннинг) гуноҳини кўтариб кетишини истамайсанми?» дедилар. У: «Ҳа (истайман),» деди. У: «Мана шундай (бўлса, кечиб юбор),» дедилар. У: «Иш шундайдир,» деди (ва кечиб юборди).
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا أَبُو يُونُسَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، أَنَّ عَلْقَمَةَ بْنَ وَائِلٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ قَالَ إِنِّي لَقَاعِدٌ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ رَجُلٌ يَقُودُ آخَرَ نَحْوَهُ .
Бизга Закариё ибн Яҳё хабар бериб, деди: бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, у деди: бизга отам ривоят қилди, у деди: бизга Абу Юнус ривоят қилди, Симок ибн Ҳарбдан, Алқама ибн Воил унга ривоят қилдики, отаси унга ривоят қилиб, деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан ўтирган эдим, шу пайт бир киши бошқасини у томон етаклаб келди — ва шунга ўхшаш (ривоятни келтирди).
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ سَالِمٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ قَتَلَ رَجُلاً فَدَفَعَهُ إِلَى وَلِيِّ الْمَقْتُولِ يَقْتُلُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِجُلَسَائِهِ " الْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ فِي النَّارِ " . قَالَ فَاتَّبَعَهُ رَجُلٌ فَأَخْبَرَهُ فَلَمَّا أَخْبَرَهُ تَرَكَهُ . قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ حِينَ تَرَكَهُ يَذْهَبُ . فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِحَبِيبٍ فَقَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَشْوَعَ قَالَ وَذَكَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ الرَّجُلَ بِالْعَفْوِ .
Бизга Муҳаммад ибн Маъмар хабар бериб, деди: бизга Яҳё ибн Ҳаммод ривоят қилди, Абу Авонадан, у Исмоил ибн Солимдан, у Алқама ибн Воилдан (ривоят қилдики), отаси уларга ривоят қилиб (деди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бир кишини ўлдирган қотил келтирилди. У (Набий) уни ўлдирилганнинг валисига, ўлдириши учун топширди. Сўнг Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўтирган кишиларига: «Қотил ҳам, ўлдирилган ҳам дўзахдадир,» дедилар. (Рови) деди: Шунда бир киши у (вали)нинг ортидан бориб, унга бу (гап)ни хабар берди. У (вали) бундан хабар топгач, уни (қотилни) қўйиб юборди. (Рови) деди: У (вали) уни қўйиб кетгизганида, мен унинг (қотилнинг) тасмасини судраб кетаётганини кўрдим. Мен буни Ҳабибга зикр қилган эдим, у деди: менга Саид ибн Ашваъ ривоят қилиб дедики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у кишига кечишни буюрганини зикр қилди.
أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا ضَمْرَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَوْذَبٍ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى بِقَاتِلِ وَلِيِّهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اعْفُ عَنْهُ " . فَأَبَى فَقَالَ " خُذِ الدِّيَةَ " . فَأَبَى قَالَ " اذْهَبْ فَاقْتُلْهُ فَإِنَّكَ مِثْلَهُ " . فَذَهَبَ فَلُحِقَ الرَّجُلُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " اقْتُلْهُ فَإِنَّكَ مِثْلَهُ " . فَخَلَّى سَبِيلَهُ فَمَرَّ بِيَ الرَّجُلُ وَهُوَ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ .
Бизга Исо ибн Юнус хабар бериб, деди: бизга Замра ривоят қилди, Абдуллаҳ ибн Шавзабдан, у Собит ал-Бунонийдан, у Анас ибн Моликдан (ривоят қилдики), бир киши ўз валисининг (яқинининг) қотилини Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келтирди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни кечиб юбор,» дедилар. У бош тортди. У: «Дият ол,» дедилар. У бош тортди. У: «Бор, уни ўлдир, (лекин) сен ҳам унга ўхшаш бўласан,» дедилар. У (қотил) кетди, шунда (одамлар) у кишига етиб бориб, унга: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Уни ўлдир, (лекин) сен ҳам унга ўхшаш бўласан,› дедилар,» дейишди. Шунда у унинг йўлини бўшатди (қўйиб юборди). У киши тасмасини судраб ёнимдан ўтиб кетди.
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ خِدَاشٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ الْمُهَاجِرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَتَلَ أَخِي . قَالَ " اذْهَبْ فَاقْتُلْهُ كَمَا قَتَلَ أَخَاكَ " . فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ اتَّقِ اللَّهَ وَاعْفُ عَنِّي فَإِنَّهُ أَعْظَمُ لأَجْرِكَ وَخَيْرٌ لَكَ وَلأَخِيكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ . قَالَ فَخَلَّى عَنْهُ قَالَ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَأَخْبَرَهُ بِمَا قَالَ لَهُ قَالَ فَأَعْنَفَهُ " أَمَا إِنَّهُ كَانَ خَيْرًا مِمَّا هُوَ صَانِعٌ بِكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَقُولُ يَا رَبِّ سَلْ هَذَا فِيمَ قَتَلَنِي " .
Менга ал-Ҳасан ибн Ишоқ ал-Марвазий хабар бериб, деди: менга Холид ибн Хидош ривоят қилди, у деди: бизга Ҳотим ибн Исмоил ривоят қилди, Башир ибн ал-Муҳожирдан, у Абдуллаҳ ибн Бураядан, у отасидан (ривоят қилдики), бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Бу киши менинг акамни ўлдирди,» деди. У: «Бор, уни акангни ўлдиргани каби ўлдир,» дедилар. Шунда ҳалиги киши (қотил) унга: «Аллаҳдан қўрқ ва мени кечиб юбор, зеро бу сенинг ажрингни улуғроқ қилади ва Қиёмат куни сен учун ҳам, аканг учун ҳам яхшироқдир,» деди. (Рови) деди: Шунда у уни қўйиб юборди. (Рови) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га бу хабар берилди, у (вали)дан сўради, у эса (қотил) ўзига айтган гапни унга хабар берди. (Рови) деди: Шунда у (Набий) уни (валини) танбеҳ қилиб: «Билиб қўй, у (қотил) Қиёмат куни сен учун қиладиган ишидан, бу (кечиргинг) яхшироқ эди. У (қиёматда): ‹Эй Роббим, бундан сўра, нима учун мени ўлдирган?› дейди,» дедилар.