أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ جَاءَنِي أَبُو بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ بِكِتَابٍ فِي رُقْعَةٍ مِنْ أَدَمٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَذَا بَيَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ } " . فَتَلاَ مِنْهَا آيَاتٍ ثُمَّ قَالَ " فِي النَّفْسِ مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي الْعَيْنِ خَمْسُونَ وَفِي الْيَدِ خَمْسُونَ وَفِي الرِّجْلِ خَمْسُونَ وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْجَائِفَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْمُنَقِّلَةِ خَمْسَ عَشْرَةَ فَرِيضَةً وَفِي الأَصَابِعِ عَشْرٌ عَشْرٌ وَفِي الأَسْنَانِ خَمْسٌ خَمْسٌ وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ " .
Бизга Аҳмад ибн Абдулвоҳид хабар бериб, деди: бизга Марвон ибн Муҳаммад ривоят қилди, деди: бизга Саид — у Ибн Абдулазиз — ривоят қилди, у аз-Зуҳрийдан (ривоят қилдики), у деди: менга Абу Бакр ибн Ҳазм Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (келган) тери парчасидаги бир мактубни келтирди: «Бу Аллаҳ ва Унинг Расулидан бир баён: ‹Эй иймон келтирганлар! Аҳдларингизга вафо қилингиз.› (Моида сураси, 1)» Сўнг ундан оятларни тиловат қилди, кейин деди: «Жон(да) юзта туя, кўз(да) эллик, қўл(да) эллик, оёқ(да) эллик, мияга етган бош жароҳати (маъмума)да диятнинг учдан бири, ичкарига ўтган жароҳат (жоифа)да диятнинг учдан бири, суякни силжитадиган жароҳат (мунаққила)да ўн бешта фарз (туя), бармоқлар(нинг ҳар бирида) ўнтадан, ўнтадан, тишлар(да) бештадан, бештадан, суякни очадиган жароҳат (мавзиҳа)да бешта.»