أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَوْفٍ، قَالَ حَدَّثَنِي حَمْزَةُ أَبُو عُمَرَ الْعَائِذِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ، عَنْ وَائِلٍ، قَالَ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ جَاءَ بِالْقَاتِلِ يَقُودُهُ وَلِيُّ الْمَقْتُولِ فِي نِسْعَةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِوَلِيِّ الْمَقْتُولِ " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَأْخُذُ الدِّيَةَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَقْتُلُهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " اذْهَبْ بِهِ " . فَلَمَّا ذَهَبَ فَوَلَّى مِنْ عِنْدِهِ دَعَاهُ فَقَالَ " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ قَالَ " فَتَأْخُذُ الدِّيَةَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَقْتُلُهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " اذْهَبْ بِهِ " . فَلَمَّا ذَهَبَ فَوَلَّى مِنْ عِنْدِهِ دَعَاهُ فَقَالَ " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَأْخُذُ الدِّيَةَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَتَقْتُلُهُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " اذْهَبْ بِهِ " . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " أَمَا إِنَّكَ إِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ يَبُوءُ بِإِثْمِهِ وَإِثْمِ صَاحِبِكَ " . فَعَفَا عَنْهُ وَتَرَكَهُ فَأَنَا رَأَيْتُهُ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Яҳё ибн Саид ривоят қилди, Авфдан, у деди: менга Ҳамза Абу Умар ал-Оизий ривоят қилди, у деди: бизга Алқама ибн Воил ривоят қилди, Воилдан (ривоят қилдики), у деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳузурида бўлдим — ўшанда мақтулнинг валийси қотилни бир арқонда етаклаб келтирди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мақтулнинг валийсига: «Авф қиласанми (кечирасанми)?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У зот: «Унда дият (хунпули) оласанми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У зот: «Унда уни ўлдирасанми?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У зот: «Олиб кет уни,» дедилар. У кетиб, у зотнинг олдидан юз ўгиргач, у зот уни қайтариб чақирдилар ва: «Авф қиласанми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У зот: «Унда дият оласанми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У зот: «Унда уни ўлдирасанми?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У зот: «Олиб кет уни,» дедилар. У кетиб, у зотнинг олдидан юз ўгиргач, у зот уни яна қайтариб чақирдилар ва: «Авф қиласанми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У зот: «Унда дият оласанми?» дедилар. У: «Йўқ,» деди. У зот: «Унда уни ўлдирасанми?» дедилар. У: «Ҳа,» деди. У зот: «Олиб кет уни,» дедилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шу вақтда: «Билки, агар уни авф қилсанг, у ўз гуноҳини ва сенинг шеригингнинг (мақтулнинг) гуноҳини кўтариб (қайтиб) кетади,» дедилар. Шунда у уни авф қилиб, қўйиб юборди. Мен уни (қотилни) ўз арқонини судраб кетаётганини кўрдим.