Сунани Насоий — 542-ҳадис

Намоз вақтлари китоби · Хуфтонни атама дейишнинг макруҳлиги

542-ҳадисСунани Насоий · Намоз вақтлари китоби

أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي لَبِيدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ ‏ "‏ لاَ تَغْلِبَنَّكُمُ الأَعْرَابُ عَلَى اسْمِ صَلاَتِكُمْ أَلاَ إِنَّهَا الْعِشَاءُ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибнул-Муборак, Ибн Уяйнадан, у Абдуллаҳ ибн Абу Лабиддан, у Абу Салама ибн Абдураҳмондан, у Ибн Умардан ривоят қилди, у деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг минбарда туриб: «Аъробийлар сизларни намозингизнинг номи (масаласида) енга олмасинлар. Огоҳ бўлинглар, у — Ишо (хуфтон)дир,» деяётганларини эшитдим.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 541-ҳадисНамоз вақтлари китоби

Аъробийлар (саҳройи араблар) сизларни ушбу намозингизнинг номи (масаласида) енга олмасинлар. Чунки улар туялари (соғилиши) сабабли (намозни) қоронғи тушгунича кечиктирадилар. Аслида бу — Ишо (хуфтон)дир,

Саҳиҳул Бухорий, 563-ҳадисНамоз вақтлари

Аъробийлар сизнинг намозингиз — шом (Мағриб) нинг номида сиздан ғолиб келмасин (уни бошқа ном билан атамасин)

Саҳиҳи Муслим, 1455-ҳадисМасжидлар китоби

Аъроблар сизларни намозингизнинг номида енгиб қўймасин; огоҳ бўлинг, у — ‹ишо›дир; улар эса туяни (соғишда кечиктириб) ‹атама› қилади (кечқурунга суради)

Сунани Абу Довуд, 4984-ҳадисОдоб китоби

Аъробийлар (бадавийлар) сизнинг намозингиз номида сиздан устун келмасин. Билингки, у ‹Иш0дир (Ишо намози), улар эса уни туялар билан кечиктириб ‹атамаъ дейдилар

Саҳиҳи Муслим, 1456-ҳадисМасжидлар китоби

Аъроблар сизларни намозингизнинг — хуфтоннинг — номида енгиб қўймасин; чунки у Аллаҳнинг Китобида ‹ишо›дир; улар эса уни туя соғиш (пайти) билан ‹атама› (кечқурунга) қилади

Сунани Термизий, 451-ҳадисНамоз китоби

ки), у: «Уйларингизда намоз ўқинг ва уларни қабрларга айлантирманг,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.