أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ قَالَ " بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أَزِلَّ أَوْ أَضِلَّ أَوْ أَظْلِمَ أَوْ أُظْلَمَ أَوْ أَجْهَلَ أَوْ يُجْهَلَ عَلَىَّ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар бериб, деди: бизга Абдурраҳмон ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у Мансурдан, у аш-Шаъбийдан, у Умму Саламадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уйидан чиққанларида: «Аллаҳнинг номи билан (бошлайман). Раббим, мен тойилиб кетишимдан ёки адашишимдан, ёки зулм қилишимдан ёки менга зулм қилинишидан, ёки жоҳиллик қилишимдан ёки менга (нисбатан) жоҳиллик қилинишидан Сенга паноҳ тилайман,» дер эдилар.